ziek

Het is weer die tijd van het jaar: verkoudheid tijd. Leuk.

The usual suspects hebben het weer goed zitten: Louis en Jan. Een heel leuke nacht dus gehad gisterennacht.

Nochtans was er niets aan te zien (en heel weinig aan het horen) voor ze in hun bed kropen. Jan was een hele dag vrolijk geweest in de peutertuin en toen ik hem ’s avonds afhaalde was hij nog steeds in opperbeste stemming. Dit betekent: goed aan het spelen en mama die erachter mag lopen om hem te pakken zodat ik hem kan aankleden om door te gaan. Ook bij Louis geen probleem. Ook heel vrolijk en vol leven. Bij Louis had ik al een beetje gehoest gehoord, maar al bij al nog te verwaarlozen.

En toen was het bedtijd.

Jan begon (een beetje) lastig te doen toen ik hem in bed stak, maar dat doet hij wel meer. Louis zaagde wel, wou nog dit en dat, maar gezien dat ook geen uitzondering is stond ik er niet bij stil.

Pas toen Zelie ging slapen (zo’n half uurtje na Louis) begon Louis pas echt te hoesten: droge, diepe, blaffende hoest die mij aan een rokershoest van zo’n 80-jarige doet denken. Heel vies. Maar het hoesten was in zijn slaap en Louis bleef rustig doorslapen, dus, geen probleem. Dacht ik.

Rond 21u kwam Jan dan voor het eerst wakker. Gewone routine gedaan: sussen, tuutje geven, kalm praten en zachtjes weggaan. Moest hij niet stoppen, 1 min. later teruggegaan en herhaald. En zo blijven herhalen tot hij stopt met wenen. Van deze keer maar één keer teruggegaan, dus alles (nog altijd) normaal.

Tot 22u. Toen begon Jan te krijsen-wenen. Een duidelijk ander geluid dan zijn normaal wakker worden. Ik rap naar boven en hij stond recht in zijn bedje te hikken van het wenen. Voor de zekerheid uit bed gehaald. Temperatuur gepakt en ja: 38,4 °C. Suppo opgestoken. Een half uurtje bij mij zodat die suppo kon werken en terug naar bed. Vooral nu Louis ook wakker was geworden en luidkeels weende.

Enen kleinen in bed, de andere eruit. Jan weende eerst nog wel (slimmerik wou “kijken” – naar de TV die opstond toen ik hem bij mij had), maar viel na nog één bezoekje dan toch in slaap. Louis dan mee naar beneden, siroop tegen de hoest. Ook een beetje bij mama in de zetel en toen ik hem vroeg of hij in zijn bed wou slapen of bij mij, verkoos hij toch zijn eigen bed (oef!).

Louis in bed … en daar was Jan dan weer.

Jolijt, jolijt! Jan is voor de rest van de nacht nog zo’n 5 keer wakker geweest en heeft mij zo toegelaten om op een bepaald moment toch 1,5 uur aan één stuk te laten slapen.

Louis heb ik eerlijk gezegd niet meer gehoord. Ik moet toch ook zo’n radartje zitten hebben dat als ik weet dat Michel wakker is, ikzelf niet meer wakker wordt voor Louis of Zelie. Anders, als Michel ook slaapt (of niet thuis is) ben ik wakker van zodra één van de drie een kik geeft. Ik prijs mezelf hierom gelukkig, anders had ik waarschijnlijk geen oog dicht gedaan bv. tussen 00u45 en 2u: blijkbaar een tijd dat Jan sliep maar Louis nogal onrustig was en papa dus de troostende factor was.

Louis leek in orde deze morgen en wou naar school. Jan evenwel thuisgehouden vandaag. Ik heb hem moeten wakker maken deze ochtend (wat wilt ge) en hij had 38,6 °C. Niet ideaal dus om naar de opvang te gaan.

Vanmiddag was de koorts lichtjes gedaald: 38,3 °C. Jan slaapt nu sinds 13u15 en is alweer één keer wakker geweest van het hoesten. Hopelijk gebeurt het niet weer zodat hij een beetje schade kan inhalen van vannacht.

Deze morgen wel al naar de dokter met Jan: zowel hij als Louis zijn heel gevoelig wat hun luchtwegen betreft dus neem ik liever geen risico’s als hoesten met koorts gepaard gaan. Vooral Louis: het is al eens begonnen met griep en geëindigd met hospitaal. Sindsdien is het bij mij “beter voorkomen dan genezen”.

Hopelijk wordt het dus vannacht iets rustiger. Raar maar waar: ik heb mijn slaap nodig.

2 gedachten over “ziek”

Geef een reactie