San’s Weblog

Net op het nieuws: het veiligheidssysteem van de Metro in Brussel werkt niet goed. Wanneer de deuren sluiten en kledij blijft vaststeken tussen de deuren dan merkt het systeem dit niet.

Een oude vrouw haar jas was blijven vastzitten, ze werd meegesleurd en is dood.

Reactie van de Metro: “mensen, weest voorzichtig hé”

Ik heb twee boekjes gekocht voor Zelie.

Niet dat Louis of Jan er niet in mogen kijken, maar het is eigenlijk om te lezen, dus hebben ze nog niet veel nut voor de twee jongsten.

Het ene boekje is een vertalend woordenboek Nederlands-Frans “Mijn groot Frans woordenboek/Mon grand dictionnaire Néerlandais”. Het andere is “Het kooekboek van Vos en Haas”.

Jaja, ge leest het goed. Een vertalend woordenboek. Zelie en Louis gaan op woensdag naar de Franse les om hen aan te zetten meer Frans te spreken met mamie en grandpère. Nu hebben we gemerkt dat Zelie haar werkboekje van de les probeert te lezen en dus toen ik vandaag dit woordenboek zag dacht ik: ideaal.

Uiteraard is het geen woordenboek zoals wij gebruiken: het is er één voor kinderen met veel tekeningen en zo. We hebben vanavond al een beetje zitten kijken en proberen lezen en het ging verbazend goed. Volgende keer dat we naar mamie en grandpère gaan zullen we het boek meenemen want ik denk dat het daar meer nut zal hebben.

Het kookboek (of koekboek) is qua recepten nu niet om naar huis over te schrijven, maar Zelie leest de verhaaljes van Vos en Haas graag en tussen de recepten zitten leuke inleidingen. Plus de recepten zijn ook op kindermaat, dus valt dat ook uit te proberen.

Ik ga mijn werk hebben als ik op zwangerschapsverlof ben.

Jan begint door te hebben dat hij als eerste moet gaan slapen en dat broer en zus dus nog even mogen opblijven. Louis moet als tweede gaan slapen en Zelie mag als oudste het langst opblijven. We hebben dat aan Louis uitgelegd waarom dat zo is en hij begrijpt dat (niet dat hij er altijd mee akkoord is) maar dit aan Jan uitleggen gaat nog niet echt.

Dus als hij ’s avonds in zijn bedje moet is het de laatste dagen groot drama: roepen, tieren, in alle bochten wringen zodat ik toch maar zijn slaapzak niet aan krijg. Enfin, gezellig is anders.

Gisteren was ik bij mijn schoonmoeder (mamie) de kindjes gaan halen en ik vertelde haar dat. Zelie zat bij ons aan tafel mee te luisteren. Mamie zei dat het maar normaal was dat de oudste kindjes het langst mogen opblijven en ik ging daar volledig mee akkoord … en Zelie begon te glunderen dat het geen naam had.

Het voordeel van de oudste te zijn, zei ik tegen Zelie. “Jammer genoeg heeft het ook nadelen hé” vroeg ik haar. Ze reageerde daar niet direct op.

Een paar minuten later evenwel deed Zelie iets en mamie gaf daar een opmerking over in de zin van “het mocht niet en als oudste moest ze het voorbeeld geven” … en toen reageerde ik tegen Zelie: dát is dan een nadeel van de oudste te zijn.

Ze moest daar gelukkig alleen eens mee lachen.

Sinds mijn laatste klacht over last gaat het eigenlijk: behalve mijn gewone rugpijn (die ik ook regelmatig heb zonder zwanger te zijn) en het nog steeds buiten adem zijn bij het minste wat ik doe, heb ik geen klachten.

Joechei!

Hout vasthouden dat het mag blijven duren: nog 8,5 weken te gaan.

Zou het niet zalig zijn moesten die nu eindelijk probleemloos verlopen