San's Weblog

Ik ben niet goed in “fan” zijn van iemand: een groep of persoon, doet er niet toe. Ik kan er de interesse en energie eigenlijk niet voor opbrengen. Trouwens, de meeste muziek doet me niet echt iets. Niet dat ik het slecht vind, maar om “fan” te zijn vind ik toch dat het me ergens moet raken.

De laatste jaren ben ik toch wel “fan” geworden van Coldplay. Hun muziek en teksten geven me over het algemeen kippevel en ik hoor het echt graag. Jammer genoeg heb ik ze nooit echt live gezien. Ik zeg “echt live” want ik heb hun live concert van Glastonburry vorig jaar op TV gezien.

En nu belt mijn lief schatje me met het “leuke” nieuws dat ze splitten.

Is het niet fantastisch om zo’n lief te hebben die uw dag goed maakt

Morgen is het oudercontact bij Zelie.

Om 17u20 hebben we een afspraak met haar leraar, meester Pol. Dan om 17u30 afspraak met het CLB.

Zelie heeft gisteren namelijk een test afgelegd bij het CLB en ik vermoed dus dat we morgen het resultaat zullen te horen krijgen.

We krijgen “maar” 10 minuten bij de meester. Waarschijnlijk omdat er niets te zeggen valt: Zelie doet het goed, is braaf, werkt goed mee… Allemaal in superlatieven (stoef, stoef). En hoe lang kunt ge dat rekken hé

Zelie deze morgen:

Z: “weet je waarom wij twee ogen hebben in plaats van maar één”

Ikke: “neen, vertel eens”

Z: “awel, moesten we maar één oog hebben, en we zouden naar iets in de verte kijken” (kijkt richting wasmachine 3 meter verder) “… wacht, ik ga nu mijn verbeelding gebruiken want dát is niet ver” …

Zo grappig!