San's Weblog

Groot event in mijn leven: we gaan nog eens naar de cinema! “We” als in Michel en ik … en zijnen maat en zijn broer (misschien).

Het moet toch wel een jaar of twee, drie, … (meer?) geleden zijn dat Michel en ik samen naar de film zijn gegaan. Ja, tussendoor zijn we een paar keer met de kinderen gegaan, uiteraard naar een kinderfilm, maar niet meer samen naar een film voor grote mensen.

Het moest allemaal een beetje vlug gaan: de maat mailt vandaag dat hij morgen in Gent is en of we mee kunnen naar de cinema. Rap babysit gemaild (leve internet) en die kon gelukkig afkomen, dus alles is in kannen en kruiken. Ik kijk er echt naar uit.

We zouden naar Syriana gaan. Gesprek (ongeveer) tussen de maat en Michel:

m: “is uw madam daar mee akkoord?”

M: “uiteraard: ‘t is met George Clooney”

Denken ze nu echt dat ik zo oppervlakkig ben? Gelijk hebben ze. Als de film op niets zou trekken heb ik tenminste nog een schoon zicht. Dus, genieten wordt het sowieso voor mij.

Eergisteren komt Louis enthousiast thuis: ze gaan naar de kinderboerderij met de klas. Morgen (in het kader van vandaag gezien dus “gisteren”).

Ik vraag dus om een briefje te zien (de klas gaat nooit op uitstap zonder de ouders te waarschuwen) maar dat is er niet. Voorzichtig zeg ik dus tegen Louis dat ze waarschijnlijk wel naar de kinderboerderij zullen gaan, maar dat dat niet gisteren zal zijn. Groot ongeloof en ontkenning van Louis zijn kant, dus geef ik hem maar het voordeel van de twijfel.

Gisteren staat Louis  dan op, zeer enthousiast want ze gaan naar de kinderboerderij. Hij moet zijn laarzen aandoen want het is daar vuil. Hij staat te springen. Voor de zekerheid onderzoek ik nog eens zijn boekentas om toch nog een briefje te vinden: niets.

Wij dus naar school en we nemen Louis zijn schoenen toch maar mee: ge weet nooit. Gelukkig was zijn juffrouw “van dienst” (het “ochtendcorvee” wordt afwisselend waargenomen door de juffrouw van de eerste kleuterklas, Louis zijn juffrouw (van de tweede kleuterklas) en de zorgleerkracht) en ik vraag haar dus of ze naar de kinderboerderij gaan.

Ja. Louis had het goed gehoord. Alleen: ze gingen niet gisteren, maar de uitstap is voorzien voor 29 maart én er zal een briefje meegegeven worden voor de ouders als het zover is.

Ocharme Louis. Zijn gezichtje. Zóó teleurgesteld. Er kwamen net geen traantjes aan te pas. Maar we hebben hem goed uitgelegd dat ze zullen gaan, hoedanook, alleen een beetje later, en eens over de eerste teleurstelling was hij weer zijn vrolijke zelve.

Zijn botten wou hij evenwel toch niet uitdoen.

Zelie heeft gisteren haar eerste les in de kangoeroeklas gehad.

Na de middag werden ze met twee uit de klas gehaald voor een uurtje kangoeroe. Er was iets met vragen (??) en ook iets te doen op de computer met blokken. Ze had al 4 blokken en is maar één keer in de knoop geraakt, wat goed is. Vanaf 7 blokken wordt het echt moeilijk.

En wat de andere kindjes van haar klas gedaan hebben terwijl ze weg was? Dictee en “blaadjes” (whatever that may be). Zelie zal nu die taken krijgen tijdens de grote speeltijd om dan op het einde van de dag ook af te hebben. Tenminste, zo heb ik haar uitleg verstaan.

Na een eerste les was ze dus zeer enthousiast. Houden zo, zou ik zeggen.