San's Weblog

Zoals Michel “terloops” schreef waren wij gisterenavond in een verkeersongeval betrokken.

We waren niet in fout, noch de mensen waarbij we meereden, dus dat is nog een geluk.

Toen we terugkwamen van het optreden, wouden we nog iets drinken in Gent. Bij het binnenrijden van Gent, via de Keizer Karelstraat, moesten we even wachten omdat een auto voor ons richting “De Reep” wou inslaan en terwijl we stilstonden reed een auto ons achteraan aan.

Een enorme klap. Ik vermoed dus dat die mens ons niet gezien had en dus zelfs niet was beginnen remmen. Serieuze schok in mijnen rug en in Michel de zijnen en onze bestuurder klaagde over pijn in de nek, maar gelukkig was niemand gewond … ook de bestuurder van de andere wagen niet. De wagens daarentegen … de schade is niet mals heb ik zo de indruk.
Enfin, politie gebeld, een goed half uur mogen wachten, en ondertussen ontdekt dat de chauffeur van de ander wagen 1) op weg was zijn vrouw van haar werk te halen (die achteraf opdaagde en 5 maand zwanger blijkt te zijn) en 2) gedronken had.

Tijdens het wachten is mijn rug beginnen pijndoen, maar niet overdreven (doet nu nog pijn, maar niet meer dan gisteren en ben ondertussen bij de dokter geweest voor de zekerheid) en toen de politie eindelijk arriveerde waren we allemaal half bevroren van de kou, maar dat was het zowat.

Verklaringen opgenomen, schade vastgesteld, visitekaartjes gekregen en we mochten naar huis … ‘t was ondertussen al middernacht voorbij, een goed uur later dus. Ik ben dan nog zo lief geweest om de vrouw van die zatte chauffeur naar het politiebureau te brengen waar haar man was heengebracht. Lief hé van mij
Geen gevolgen voor den kleinen zo te merken: hij beweegt nog steeds gelijk zot en is niet van plan om eruit te komen. Verd… Ge hoort zo af en toe dat zo’n ongelukken de bevalling kunnen uitlokken en ik zou niet liever willen, maar iemand denkt er duidelijk anders over.

Pff. We blijven dus verder wachten.

‘t Is weer voorbij die mooie zomer …

Of in mijn geval: het optreden van De Nieuwe Snaar.

Een beetje verkeerd begonnen: we hebben de eerste seconden gemist wegens een aantal verschillende redenen. O.a. dat we eigenlijk een beetje te laat zijn vertrokken (onze chauffeurs hadden een beetje (veel) vertraging: i.p.v. om 18u30 kwamen ze er pas om 19u10 door).

Maar eigenlijk vooral omdat 1) Geraardsbergen wél een pijltje kan zetten om aan te duiden waar “De Muur” is, maar het blijkbaar niet de moeite vindt om te bewegwijzeren waar hun Cultureel Centrum zich bevindt. Blijkbaar niet belangrijk genoeg; en 2) omdat het CC hun adres opgeeft op hun website als Abdijstraat, maar er niet bij vermeld dat het daaraan verbonden Arjaantheater eigenlijk op een ander adres ligt, zo’n kilometer verder (beetje veel overdreven, maar ge begrijpt me wel).

Ten gevolge van 1) reden we dus eerst “verloren” en ten gevolge van 2) mochten we eerst nog een 5-tal minuten stappen voor we er effectief waren. Toen we ons probleem uitlegden aan de ingang zeiden ze ons doodleuk “dat er toch een parking vlak voor de deur was”. Ja, dat hadden we ondertussen ook gezien.

Enfin, eerst gingen ze ons laten wachten om binnen te kunnen tot het einde van het eerste nummer, maar ik vermoed dat een blik op mijn buik en mijn bijbehorend gehijg hen overtuigde om ons binnen te laten van zodra ze begonnen zingen.

Het eerste nummer hebben we dus maar voor de helft gezien maar vanaf dan ging het alleen maar de positieve richting uit.

Ik heb me zeer goed geamuseerd. De liedjes waren zeer goed: sommige grappig, sommige serieus, andere ontroerend. Vooral de “ode” aan hun vader die Jan en Chris brachten: zeer mooi vond ik.

Geert was weer de acrobaat (en de aap) aan het uithangen, alhoewel heb ik zo de indruk dat het een heel klein beetje minder was dan in de vorige show. Maar dan wel maar een heel klein beetje.

Chris bleef eerder op de achtergrond. Hij heeft voor de gelegenheid wel een paar tapdanslessen gevolgd wat ik zeer grappig vond. Ik ben nogal fan van de films van Fred Astaire en Gene Kelly als het op dansen aankomt, en dan zit dat uiteraard in mijn achterhoofd als ik iemand zie tapdansen. Sorry Chris, maar op dat vlak mag je nog vééél oefenen. Alhoewel, dit is totaal oneerlijk wat ik nu zeg.

Jan leidde zoals gewoonlijk de show in goed banen en was zo’n beetje de rode draad.

En hoe je het ook draait en keert: voor mij blijft De Nieuwe Snaar bestaan uit Jan, Chris en Geert. Sorry Walter.

Alles bijeen is Walter en echte aanwinst voor De Nieuwe Snaar. Een zeer goed musicus, zingt goed, is grappig, maar ik ben al zo lang fan en Walter is nog steeds “te recent” om er mijn hoofd rond te krijgen dat DNS nu uit 4 personen bestaat in plaats van 3.

Al bij al een zeer geslaagde avond en voor herhaling vatbaar … uiteraard.