San's Weblog

Vandaag het eerste bezoek gehad van de verpleegster van Kind en Gezin.

Anna moest haar gehoortest krijgen en werd ondertussen nog eens gewogen ook. Beide oortjes horen uitstekend (het linkeroortje duurde iets langer omdat Anna wakker was; bij het rechteroortje sliep ze) en ze weegt ondertussen 3kg 300gr: flink verzwaard dus (vorige vrijdag, bij het verlaten van het ziekenhuis, woog ze nog maar 2kg 955gr). Alles in orde dus.

Het is eigenlijk wel leuk, die bezoekjes, want het is nog altijd dezelfde verpleegster als indertijd bij Zelie. Dus nu al bijna zeven jaar dat die juffrouw hier over de vloer komt.

Ondertussen heeft zij zelf ook een dochtertje gekregen en zo gaat het leven verder.

Binnen twee weken komt ze Anna nog eens wegen en dan zal het zo ongeveer de laatste keer zijn dat ik haar zal zien aangezien zij (normaal gezien) niet de consultaties op het bureau zelf doet, alleen de huisbezoeken.

Het einde van een “tijdperk” komt eraan.

Nu Jan een dagje (zo goed als) alleen thuis is richt hij zich tot papa met boekjes.

Heel leuk. Raar ook een beetje want de andere twee komen altijd bij mij om te lezen en Jan gaat automatisch direct naar papa.

En als één boekje is uitgelezen trekt hij weer naar boven om een volgend boekje te halen terwijl hij het vorige boekje netjes terugzet. Zijn attentiespan is er op de laatste twee weken (net zoals de rest van zijn ontwikkeling dus) zeer goed op vooruit gegaan.

Weer niet gelukt. Wilt ge dan eens slaap inhalen en dan wordt er uiteraard een kind ziek. Jan opnieuw.

Niets ernstig, gewoon verkouden (denk ik) met een beetje koorts. Alhoewel. Een “beetje” is relatief uiteraard: gisterennamiddag was dat toch 39,4° C. Vandaag daarentegen is hij nog niet boven de 37,8° C gegaan, dus niets zorgenwekkends.

Hij gedraagt zich anders totaal niet ziek: zelfs met zijn 39° was hij nog altijd vrolijk en zeer actief. Ware het niet voor zijn knalrode kaken, we hadden eigenlijk nooit iets gemerkt.

Dus van slapen is nog niets in huis gekomen: als Jan er niet was, was Anna er wel (ze hebben het gelukt om NIET samen te slapen deze namiddag) en omgekeerd.

Morgen zijn alle kindjes weer thuis. Met een beetje geluk kan ik meedutten met Jan en alsnog een beetje slapen maar als ik op vandaag mag afgaan zal dat wel weer niets worden.

Och ja, er is altijd nog volgende week hé (en de week daarna, en daarna …).