Archive for April 2006

Moe

Saturday 22 April 2006 om 07:57

Ik ben moe.

Het rare is dat ik het weet met mijn verstand en het ook wel voel, maar enkel op welbepaalde momenten. Over het algemeen heb ik er echter weinig last van.

Ik weet verstandelijk dat ik moe ben omdat ik gemiddeld zo’n 5 uur per nacht slaap en ik er eigenlijk minimum 8 nodig heb (en liefst veel meer). Fysiek merk ik er over het algemeen niet al te veel van … tot er een moment van kalmte en rust komt en dan zou ik al staande in slaap vallen. En als ik ‘s avonds in bed kruip val ik als een blok in slaap.
Maar bizar genoeg heeft het tot nu toe weinig effect op mijn humeur. Ik voel me echt goed nu en als ik overdag een uurtje kan meeslapen met Anna voel ik me weer kiplekker.

Deze vrijdagnamiddag was het eigenlijk maar 10 minuten en ik verbaas mij er altijd over hoe’n deugd zo’n hazeslaapje kan doen: hééél af en toe deed ik dat ook toen ik nog zelfstandige was, zo bijvoorbeeld vlak voor ik naar de rechtbank moest, en ik was dan direct weer opgefrist voor de rest van de dag.

Het is nu al twee nachten op rij dat Anna 4,5 à 5 uur slaapt tussen twee voedingen. Ik hoop dus dat dit het begin is van haar “doorslapen” (Jan sliep een mooie 9 uur aan vijf weken) en dus is het einde van mijn te korte nachten in zicht.

Hoop doet leven hé :)

Tags: ,
by San

Bezoek

Saturday 22 April 2006 om 07:50

Nog. Nog.

Gisterenavond weer. Bezoek van E. en D. die naar Anna kwamen kijken. Wreed wijs.

Nog. Nog.

Heb wel de ganse dag zitten denken en zoeken wat klaar te maken: koken voor één vegetariër en drie niet-vegetariërs is niet altijd zo simpel.

Ik heb eigenlijk een paar dingen die ik klaarmaak als er een vegetariër tussenzit, zoals een fantastische groetenlasagne en een rijstsouflé, twee dingen die altijd een groot succes zijn, zelfs bij “gewone” eters, maar gisteren ging dat niet want ik had de recepten niet.

Uiteindelijk voor de simpele maar uiterst lekker oplossing gekozen: asperges à la flamande. Een zeer goede keuze achteraf gezien want ‘t was allemaal op. ‘t Heeft gesmaakt.

Een zeer geslaagde avond. Veel bijgebabbeld en gewoon gebabbeld en Anna heeft zo goed als heel de avond op de arm gelegen bij E. Toen ze een beetje te lastig werd werd ze overgeheveld naar D. die blijkbaar een magic touch heeft om babies te kalmeren.
Next!

by San

Check

Friday 21 April 2006 om 10:40

Tweede controle van Kind en Gezin.

Nu ja, controle is een zwaar woord. Ze waren vandaag met twee (er was een stagiair bij) gewoon om Anna te wegen. Voor de rest zijn ze hier zo’n half uurtje geweest en hebben we leuk gekletst over vanalles en nog wat maar vooral over de (kleine) kwaaltjes waar babies soms mee te maken hebben.

Zoals de etteroogjes van Anna. Niets om mij zorgen over te maken. De andere drie hebben dat ook gehad en de verpleegster bevestigde het nogmaals: zolang het wit van de oogjes niet rood gaat zien is er geen probleem. Een normale reactie op de buitenwereld en de zeer propere lucht.

Anna weegt ondertussen een volle 4kg en 20g, dus over de inhoud van mijn borstvoeding hoef ik me ook absoluut geen zorgen te maken: 700g bijgekomen op 2 weken tijd kan tellen kwa goed vooruitgaan.

Volgende controle is op 4 mei en hopelijk slaapt ze tegen dan de nacht door. Op hoop van zege.

by San

Lap

Wednesday 19 April 2006 om 21:30

Ik had het er al over gehad (en Michel ook): het probleem Jan en slapengaan.

De laatste weken kan ik Jan niet meer in bed krijgen. Of beter, ik krijg hem (meestal) zonder al te veel problemen in bed, maar eens hij er in zit begint hij te wenen. De enige die hem dan nog stil krijgt is Michel.
Maar de weinige keren dat Michel er niet was ging het wel: geen geween, geen gekrijs, braaf in bed en geen kik meer.

Tot vanavond. Michel was een beetje later thuis dan normaal, dus moest ik Jan alleen in bed steken. Hij ging zonder morren naar boven, ging mooi aan zijn bedje staan en ik kreeg hem in zijn bed en zijn slaapzak zonder probleem. So far so good.

En toen begon het: eerst vroeg hij een Nijntje boekje, dan nog een, dan nog een tuutje (zijn normale “ritueel”) en toen ik dan zei dat het genoeg was en de deur dicht deed begon het: niet wenen maar krijsen. Ik ben een paar keer nog naar boven gegaan om het te proberen troosten maar niets hielp.

Uiteindelijk is Michel 25 minuten later thuisgekomen en heeft hij zijn “magic touch” kunnen doen: één seconde in de kamer en het was muisstil.

Ik vraag mij af hoe lang het zo nog gaat duren vooraleer ik hem weer zonder problemen in bed ga krijgen … of vooraleer Michel’s “magic touch” ook niet meer zal werken.

Tags: ,
by San

Straatratten

Wednesday 19 April 2006 om 00:37

Met de nieuwe woonwijk hier doen de kinderen niet liever dan buiten op straat spelen. Het eerste dat ze vroegen toen we deze namiddag thuiskwamen is of ze buiten mochten spelen.
Momenteel ligt er nog zand (voor het voegen) dus hebben ze een zeer grote zandbak vlak voor de deur en ze amuseren zich rot. Daarnaast kleuren ze de straatstenen in zoveel mogelijk kleuren en rijden ze over en weer met de step en de fietsjes.

Maar wat ik het leukst vind aan het ganse concept nu is dat het niet alleen onze kinderen zijn die buiten spelen maar ook de andere kinderen die hier in de straat wonen.

Sinds de betegeling af is spelen er een paar jongens van op het eind van de straat heel veel buiten en dus hebben de onze daar al kennis mee gemaakt. Vandaag maakten ze kennis met een kindje van in de andere straat die deel uitmaakt van onze woonwijk.

Hoe warmer het wordt buiten, hoe meer kinderen van de buurt hier op straat zullen gaan spelen en binnen een paar weken zullen alle kinderen van de buurt elkaar kennen. Want dat hier heel veel kinderen in de buurt wonen, dat wisten we wel. We zagen ze alleen niet.
Door de kinderen zullen de volwassenen elkaar ook beter leren kennen (hoop ik). We kennen inmiddels al enkele buren en de meeste zijn heel toffe mensen en, afgaande op onze jaarlijkse aperitief in het park, zit de buurt vol met nog meer leuke mensen dus ik kijk er naar uit om hen (nog) beter te leren kennen.

Ja, we konden geen beter huis gevonden hebben om in te wonen.

by San

Leuk

Tuesday 18 April 2006 om 09:39

We hadden gisterennamiddag bezoek. Het was een gecombineerd bezoek plezier en werk.

Voor mij enkel plezier, voor Michel eerst plezier dan werk. Alhoewel ik denk dat het onderwerp van de vergadering voor het bezoek meer hobby dan werk is.

De buren zijn langsgeweest en dan waren er nog meneer Huug en Druug en meneer en mevrouw Volume 12 met kind. Het bezoek had de taart mee en wij hadden nog lekkere versgebakken cakes staan (van mamie) en zo hebben we toch wel gezellig gekeuveld en gekletst.

Na een tijdje zijn de hobby-isten (??) beginnen vergaderen, is lief huiswaarts gekeerd en hebben mevrouw volume 12 en ikzelf gezellig verder gedaan van koffieklets en ons ook een beetje beziggehouden met de kindjes.

Een zeer geslaagde en leuke namiddag (en ik ben gelukkig niet de enige die dat dacht) en dus zeker voor herhaling vatbaar.

by San

Routine

Monday 17 April 2006 om 22:03

Morgen is de paasvakantie voorbij. Zelie en Louis zijn daarover zeer gelukkig. Ze gaan zeer graag naar school en toen ze de vakantie begonnen waren ze eigenlijk niet zo tevreden om twee weken geen school te hebben.

Het probleem met vakantie is echter dat de hele routine van de kinderen om zeep is: langer opblijven, uitslapen, ‘s ochtends eerst TV kijken vooraleer te ontbijten, … en dat ontdoe je niet zomaar de laatste avond.

De vorige dagen was het niet echt mogelijk om de routine opnieuw in te voeren, vooral gezien er gisteren nog volop gevierd werd voor Pasen en Louis’ verjaardag. Vanavond aten we dan nog (te) laat ook zodat er zelfs geen mogelijkheid was om te proberen hen nog “op tijd” in bed te krijgen. Uiteindelijk is het een uur later geworden dan tijdens normale schooldagen.

Bij Jan is dat ergens een beetje goed want die valt dan zo goed als onmiddellijk in slaap. Gezien Zelie en Louis nu gewoon zijn om wat langer op te blijven én gezien ze nogal opgewonden waren dat het morgen weer school was ging het bij hen heel wat moeilijker.

Onverwacht kregen we dan vanavond nog bezoek van een oude vriend van Michel en een beetje later kwam Michel’s vader ook nog eventjes langs. Uiteraard hadden onze twee apen boven gehoord dat er mensen waren. Heel “toevallig” moest Zelie dus naar toilet en we hoorden haar zo oerend traag over en weer lopen naar het toilet. We hebben haar dan maar gevraagd of ze nog eens goede avond wou komen zeggen en dat moesten wij geen twee keer zeggen natuurlijk. Twee seconden later hoorden we opnieuw gekraak bovenaan de trap: Louis uiteraard. Of hij ook wou slaapwel komen zeggen en daar was hij al.

Ze zijn dus nog eventjes beneden gekomen en moesten rap weer gaan slapen. Maar eens bovenaan de trap hooden we dat ze stilstonden (en begonnen fluisteren). Wij zeggen dat het genoeg geweest was en dat ze NU moesten gaan slapen en het was toen stil … of toch voor een paar minuten. Uiteindelijk ben ik nog eens naar boven moeten gaan en heb gezegd dat Louis nu maar naar beneden moest gaan slapen. “Maar ik wil flink zijn” zei hij. Ik zei dat hij al tijd genoeg had gehad om flink te zijn en dat hij dat niet gedaan had. “Maar ik ga nu echt flink zijn”. Ik heb hem dus nog maar een kans gegeven en die hebben ze blijkbaar alletwee aangegrepen: sindsdien zijn ze stilgevallen.

Morgen zullen er kleine oogjes zijn en kindjes die zagen dat ze nog moe zijn. Tegen het einde van de week zal de schoolroutine weer volledig geïnstalleerd zijn.

by San

Verjaardag

Sunday 16 April 2006 om 22:45

Vandaag werd Louis zijn verjaardag nogmaals gevierd, dit maal met de (onmiddellijke) familie.

Louis keek er zeer naar uit want de neefjes zouden er dus ook bij zijn.

Donderdag zijn we eerst naar de bakker gegaan om taart te bestellen en Louis wist zéér goed wat hij wel en niet wou: een chocoladetaart en een taart met aardbeien. Ik toonde de (verse) aardbeientaart in de etalage maar neen, het was niet zo’n aardbeientaart maar een andere. Een bavarois vroeg ik, zo’n taart gelijk met mousse? Ja, zo één en ook versierd met marsepein. Alzo gevraagd, alzo besteld. De bakker zou het echter zeer druk hebben vandaag en was niet zeker of de marsepein versiering zou lukken en jammer genoeg, no go. De teleurstelling was gelukkig rap voorbij.

Zoals gewoonlijk was Louis bij elk ontvangen kadootje dolgelukkig. Hij kreeg een Star Wars laser zwaard (wauw! zo cool!), twee tenues (kleren dus), vier magneet-robots (die Michel wel zal “opeisen” :) ) en een puzzel, zweefvliegtuigjes (voor alle kinderen dan) om zelf ineen te steken en dan is er nog een kadootje dat wij nog moeten kopen (mijn papa is niet zo inventief :) ). Hij was dus wreed content.

Toen iedereen voor hem zong voor zijn verjaardag kon hij zijn geluk niet op: hij zat te glunderen in zijn stoel. Ik had speciale kaarsjes gekocht in de vorm van de letters van zijn naam en hij heeft ze twee keer mogen uitblazen (om zeker te zijn dat we een goede foto zouden hebben …).

Louis vijf jaar

Na het eten hebben de kinderen dan vooral buiten, op straat, gespeeld: die woonwijk hier is gewoon een paradijs voor de kinderen, zo’n grote “speelplaats” en iedereen heeft zich goed geamuseerd.

Nu nog een derde maal vieren met de vriendjes van school en dan heeft hij zijn vijfde verjaardag weer eens gehad voor een jaartje.

by San

Pasen

Sunday 16 April 2006 om 22:18

Toen mijn mama nog leefde werd Pasen (of Paasmaandag) altijd bij mijn ouders gevierd met mijn broer en zus en hun respectieve partners. We hebben één maal een afwijking gehad toen Michel en ik voor het eerst officiëel gingen samenwonen in 1996 omdat wij toen voor het eerst genoeg plaats hadden om iedereen uit te nodigen.

De laatste viering bij mijn ouders was in 2001, één jaar voor het overlijden van mijn moeder. Een viering die ik gemist heb wegens in het ziekenhuis door bevallen te zijn van Louis.

Ik herinner me nog dat ik hoorde dat mijn moeder aan mijn broer en zus gevraagd hadden om Paasmaandag daar te gaan vieren. Ik belde “verontwaardigd” mijn mama op om te vragen of wij niet meer welkom waren (een grapje want ik wist meer dan goed dat dat niet het geval was). Natuurlijk wel, maar wat als ik moest bevallen? ‘k Heb haar dan duidelijk gemaakt dat, alhoewel Michel niet kon rijden, er mensen genoeg aanwezig waren die dat wel konden en dat Gent uiteindelijk maar 20 minuten weg was. Overtuigend genoeg argument en we “mochten” ook komen :)

We zijn er dus niet geraakt want Louis is op Goede Vrijdag (de 13e) geboren.

Het jaar erop hebben we Pasen met mijn familie overgeslagen gezien mijn mama’s gezondheid het niet meer toeliet: op 5 mei is zij dan overleden.

Sindsdien vieren we het eigenlijk bij mijn zus. In Oudenaarde begint de Paasfoor namelijk op het Paasweekend. Dus eerst gezellig eten met papa, broer en zus en hun familie, de kindjes al dan niet een dutje laten doen en dan met zijn allen naar de kermis.

Dit jaar heb ik iedereen hier uitgenodigd. Om mijn zus eens te ontlasten (we zijn ondertussen met 15, alhoewel, Anna mogen we er nog niet echt bijrekenen) maar ook vooral om Louis’ verjaardag te vieren. En gezien het bij ons was werd Michel’s familie ook gevraagd: nog eens drie man erbij.

Toen ik iedereen vroeg, een paar dagen na de geboorte van Anna, werd mij vooral op het hart gedrukt niets speciaals te doen. Gezien ik toen nogal moe was verzekerde ik dan ook iedereen dat het simpel ging zijn: spaghetti voor de kinderen en voor de groten een kaasschotel.

Maar ik voel me nu opnieuw kiplekker en ik kreeg eergisteren plots goesting om te koken. Ik vind niets leukers dan koken voor een bende: hoe meer hoe liever. En dus begon ik vrijdag te brainstormen met vriendin E. over wat de mogelijkheden waren.

Het moest iets zijn dat ik gisteren al zou kunnen klaarmaken (geen zin om een ganse tijd in de keuken te staan als er volk is) én niet àl te lang in beslag zou nemen qua bereidingstijd (of misschien wel lang mocht duren maar dan eventueel in schijfjes kon klaargemaakt worden).

Persoonlijk ben ik een groot voorstander van stoofpotten, maar ik kon niet zo direct iets bedenken waar ik zin in had. Uiteindelijk stelde E. vol-au-vent voor. Fantastisch, dacht ik … ook al had ik het nog nooit klaargemaakt. Maar ik had het al veel zien klaarmaken (door mijn mama) en ik heb soms een heel goed geheugen dus zo moeilijk zou het niet zijn.

Gisteren heb ik dan de kippen gekookt en zo mijn bouillon (basis voor de saus) gemaakt. De afwerking was dan voor deze voormiddag, want uiteindelijk is dat niet zo moeilijk (paddestoelen kuisen en eventjes in de bouillon koken, roux maken en bouillon dikken, kruiden met peper en zout en, eens het niet meer kookt, citroensap gemengd met eigeel bijdoen en klaar is kees).

Als voorgerecht deed ik slasoep, wat ook poepsimpel is en toch wreed lekker: ajuinen stoven, kroppen sla erbij, laten slinken, kippebouillon erbij, koken, mixen, bechamelsaus erbij om te dikken (optioneel: het is even lekker zonder de bechamel, maar als je die erbij doet maak je ze op basis van kippebouillon, niet melk) kruiden met peper en zout, eventueel afwerken met een beetje room.

Wat uitzonderlijk was voor mij is dat de hele menu klaar was voor er iemand is toegekomen: normaal gezien ben ik nog druk bezig als de mensen toekomen, dus dat was goed meegenomen.
Dus in plaats van een kaasschotel kreeg het bezoek een warme maaltijd voorgeschoteld, en van de 7 (of 8?) liter slasoep en 4 kippen (met frietjes) is er amper iets over.
Daarna was er nog taart: chocoladetaart, aardbeienbavarois (beide keuzes van onze jarige) en een Paastaart (op basis van biscuit), en daarvan is er alleen nog een kwart van de laatste taart over.

Er is dus goed gegeten en blijkbaar heeft het gesmaakt.

Net zoals Michel kan dus amper wachten tot ons nieuwe kookvuur er is: nog meer excuses om bendes uit te nodigen en uitgebreid te koken :)

by San

Kalender

Friday 14 April 2006 om 22:50

Al velen zijn enthousiast en ik volg: Google Calendar.

Wreed wijs, al was het maar omdat ik nu eindelijk op de hoogte zal zijn van het doen en laten van mijn ventje :)

by San