San's Weblog

Het zal hier een beetje kalm worden de volgende dagen wegens computerproblemen …

Vandaag is Jan voor het eerst jaloers geweest op Anna.

Anna en ik lagen deze namiddag te slapen in mijn bed toen Michel met een pas wakker geworden Jan in de kamer kwam. Toen Jan merkte dat ik niet alleen lag en dat Anna in de weg lag opdat hij bij mij zou kunnen kruipen keek hij heel boos. Hij probeerde langs alle kanten om toch bij mij te komen en ik moest hem telkens weghouden van bij Anna zodat hij toch niet op haar zou kruipen.

Uiteindelijk heeft Michel Anna bij hem gepakt en kroop Jan dicht bij mij, doodcontent.

Eigenlijk mag ik het hem niet aanrekenen: Jan worstelt een beetje met een ochtendhumeur als hij wakker wordt (ook al is het dan namiddag). Genen die worden doorgegeven … en het zijn niet de mijne

Weer iets bijgeleerd, wat altijd interessant is.

Vrijdag was ik op de markt met mijn vier kadeeën en we kwamen daar één van de kinderverzorgsters van Jan tegen: M.

Jan is dol op M. Als we naar de peutertuin gaan en zij is er is hij altijd zeer enthousiast. Hij is ook dol op de andere verzorgsters en gaat dus heel graag naar de peutertuin.

Maar toen we M. op de markt tegenkwamen stond hij doodverbaasd te kijken, zo van ‘wie is dat mens en hoe kan dat dat zij mijn naam kent?’ Totaal geen herkenning. Toen M. op hem toeliep om hem een kusje te geven liep hij zelfs weg.

M. wist beter dan ik wat er aan de hand was. Blijkbaar kunnen kleuters van de leeftijd van Jan nog niet de link leggen van personen in welbepaalde situaties naar andere situaties. Dus Jan herkende M. in het geheel niet toen hij haar zag buiten de peutertuin.

Dus geen reden voor mij om beschaamd te zijn over zijn gedrag: het bleek doodnormaal te zijn en M. was in het geheel niet geaffronteerd.

Ik vind konijn nogal wreed lekker en de kinderen ook. Vrijdag was het dus markt en ben ik met de kinderen konijn gaan kopen.

Het plan was om konijn met pruimen te maken, maar zaterdagnamiddag kwam ik per toeval i. tegen en zij raadde mij een ander recept aan: met witloof en worteltjes in biersaus. Het leek me een goed idee want mijn kindjes lusten ook zeer graag witloof en wortelen, dus wat kon er verkeerd mee zijn?

Ingrediënten gaan halen en deze morgen klaargemaakt. Mij een beetje misrekend met de gaartijd van de schotel zodat we deze middag eigenlijk boterhammetjes gegeten hebben en het konijn moesten uitstellen tot vanavond.

Gedurende het garen van het konijn kreeg ik evenwel mijn twijfels. Enerzijds lukte het niet zo goed met zachtworden en anderzijds vond ik het er niet echt lekker uitzien of lekker ruiken. Nu, het ‘kwaad’ was geschied dus op hoop van zege.

Deze avond aten we dus konijn met witloof, worteltjes en frietjes en ik moet i. gelijk geven: zééér lekker. Zowel ik als de kinderen zijn zeer enthousiast. Dus voor de geïnteresseerden, hier het recept (tenminste, mijn interpretatie ervan):

In een pan het konijn aanbraden; kruiden met peper en zout. In een ander pot: ajuin stoven, een knoflookteentje, de wortelen en het witloof erbij. Een beetje laten stoven en dan het konijn erbij. Overgieten met bruin bier (ik vond geen Liefmans dus heb ik Rodenbach gebruikt, een goed surrogaat). Kruiden naar smaak met peper en zout. Peperkoek besmeerd met mosterd erbij (voor het dikken van de saus) en laten garen. Simple comme bonjour.

Smakelijk.

Vrijdag was Louis moe. De ganse voormiddag zat hij in zijn ogen te wrijven en toen ik hem vroeg of hij moe was zei hij van ja.

Dus stelde ik hem voor om te slapen na het eten en als hij wou kon hij bij mij in bed. Louis vond dat een goed idee.

’s Middags gegeten en toen Louis gedaan had ruimde hij zijn bord weg en ging onmiddellijk naar boven. ‘Ik ga slapen’ zei hij en weg was hij.

Ik hoorde hem boven naar mijn kamer gaan, één seconde pauzeren en toen hoorde ik hem terugkomen: ‘Ik heb een beetje geslapen en nu ben ik niet meer moe’ riep hij naar beneden, ‘mag ik nu een filmpje kijken?’

De kortste slaap ter wereld zou ik zo zeggen