San's Weblog

Om 7u was Louis wakker en stond hij aan ons bed: kadootjes voor vaderdag, fluisterde hij opgewonden.

Eén kadootje had hij onder ons bed verstopt (een spiegeltje) het ander lag beneden samen met dat van Zelie en Jan en mij.

Zelie was ondertussen naar beneden de andere kadootjes gaan halen en twee minuten later stond ze er ook.

Even geaarzeld of ze Michel wel mochten wakker maken maar het enthousiasme en de anticipatie op hun gezicht deden me rap Michel aanporren: wakker worden, gelukkige vaderdag.

Ik kan niet zeggen dat hij het wreed kon appreciëren maar de kinderen des te meer. Hij heeft gelukkig wel het nodige enthousiasme kunnen opbrengen voor hun kadootjes vooraleer weer in slaap te vallen.

Eens dat hij wakker was zijn we gaan sangria-aperitieven op het buurtfeest achter ons deur. De kinderen deden (uiteraard) mee aan de stoepkrijtwedstrijd en Louis was zelfs bij de winnaars: drie tekeningen werden als mooiste uitgeroepen en Louis zijn dinosaurus was er één van. De drie ‘winnaars’ mochten als eerste een prijs kiezen, daarna was het de beurt aan alle andere kindjes.

En dan was het een geluk bij een ongeluk voor mij dat Michel zijn ouders niet thuis waren zondagnamiddag: zo moesten we niet kiezen bij wie van onze vaders we vaderdag zouden vieren.

Gisterennamiddag zijn we dus naar Oudenaarde getrokken om gelukkige vaderdag aan mijn papa te wensen. Gezien mijn papa bij mijn zusje eet in het weekend zijn we daar naartoe getrokken.

Wij zaten gezellig in de tuin maar eigenlijk vooral zonder papa: de wereldbeker is begonnen en mijnen papa zal dus de komende maand heel veel voor de TV zitten. Gisteren was geen uitzondering. Maar we hebben toch een beetje kunnen kletsen tijdens de pauze en toen de match gedaan was.

De kinderen zaten in het zwembadje te spelen en onder crazy Daisy te lopen.

Great fun for everyone.

Zaterdag kwamen we terug van een korte wandeling naar de fietswinkel (Zelie’s fiets was in reparatie) toen ik de buren zag hun auto wassen.

Het was toch wel al een jaar geleden dat ik de onze gewassen had (zelf gewassen dus, car wash niet meegerekend) dus stelde ik voor aan de kinderen om ook onze auto te wassen.

Wreed warm, een beetje water: zeer goed idee vonden de kinderen.

Anna buiten geïnstalleerd op haar speelmat terwijl de drie anderen de vodden en sponzen bijeenzochten en emmers naar buiten brachten.

Ze zijn alle drie zeer enthousiast begonnen. Toen ze de auto rond waren hebben ze dan nog de straat een beetje gewassen en daarna toch nog een beetje de auto.

Niet zo’n goed idee merkte ik een beetje later. De straat hier ligt namelijk nog vol zand van de heraanleg. Het zand was dus in de vodden gekropen en daarmee hebben ze de auto gewassen. Eens het water verdampt was lag de auto dus vol zand.

Tegen dan waren de kinderen het (uiteraard) beu en heb ik de auto volledig mogen herdoen.

Maar we hebben ons toch goed geamuseerd

‘t Is hier nogal stil geweest, wat meestal het geval is in het weekend.

Michel zit dan voor de computer en deze keer kon ik zijnen draagbaren , waar ik anders op werk, niet gebruiken en bij zijnen anderen kon ik niet uitvissen hoe de vork in de steel zat.

Dat laatste kwam dan ook vooral omdat ik mij sinds vrijdag goed mottig voel: hoofdpijn, keelpijn, spierpijn, hoesten … noem maar op. Nog net geen koorts. En als ik mij mottig voel heb ik niet de energie om dan nog eens te proberen uitvissen hoe iets technisch in elkaar zit.

’s Avonds zat ik dan ook uitzonderlijk vroeg in mijn bed en het heeft al deugd gedaan. Ik ben nog niet 100%, maar toch al 70%.

De kinderen zijn op school, respectievelijk peutertuin en alleen Anna is nog thuis, dus heb ik vandaag tijd om weer een beetje te schrijven.

Want het is niet omdat ik mottig was, dat dat wil zeggen dat ik gans weekend in bed heb gelegen: onmogelijk met een invalide man en 4 kinderen.

Wat zijn wij vrouwen sterk hé