5 minuten rust
Na twee weken thuis met de kinderen had ik dringend nood aan een beetje rust.
Vandaag zijn de drie lopende kinderen dan ook naar respectievelijk de vakantieopvang en de peutertuin geweest. Zaaalige stilte in huis. Zeker na gisterenavond: ze waren zo lastig dat ik ze met hun hoofd tegen de muur had kunnen kloppen … bij wijze van spreken dan.
Ik weet al langer dan vandaag dat ik niet in de wieg gelegd ben om een thuisblijvende moeder te zijn, maar los daarvan: ik ben er van overtuigd dat de kinderen er ook nood aan hebben om niet de hele vakantie thuis te zitten.
Twee weken waren ze nu thuis zonder dat er opvang ergens was. De eerste week was ideaal want het waren Gentse Feesten. Alle dagen op stap, veel te zien en te doen. Geen tijd dus om zich te vervelen.
De tweede week hebben we dan ingezet met een beetje rust, maar kinderen recupereren rap en na twee dagen was het al: ik verveel me, wat kan ik doen? Gaan we ergens naartoe? etc. We gaan dan wandelen, of naar het park, we zijn op uitstap geweest en op bezoek, …
Dus toen de opvang weer openging deze week was ik gelukkig … en de kinderen blijkbaar ook. Toen Louis gisteren hoorde dat ze pas vandaag gingen gaan wegens het tandartsbezoek was hij diep teleurgesteld.
Vandaag waren ze dan alle drie weg … en alle drie doodcontent. Ik heb dus een rustige dag gehad en er zeer van genoten. De batterijen zijn weer opgeladen voor morgen, want dan blijven ze weer een dagje thuis.
