5 minuten rust

Na twee weken thuis met de kinderen had ik dringend nood aan een beetje rust.

Vandaag zijn de drie lopende kinderen dan ook naar respectievelijk de vakantieopvang en de peutertuin geweest. Zaaalige stilte in huis. Zeker na gisterenavond: ze waren zo lastig dat ik ze met hun hoofd tegen de muur had kunnen kloppen … bij wijze van spreken dan.

Ik weet al langer dan vandaag dat ik niet in de wieg gelegd ben om een thuisblijvende moeder te zijn, maar los daarvan: ik ben er van overtuigd dat de kinderen er ook nood aan hebben om niet de hele vakantie thuis te zitten.

Twee weken waren ze nu thuis zonder dat er opvang ergens was. De eerste week was ideaal want het waren Gentse Feesten. Alle dagen op stap, veel te zien en te doen. Geen tijd dus om zich te vervelen.

De tweede week hebben we dan ingezet met een beetje rust, maar kinderen recupereren rap en na twee dagen was het al: ik verveel me, wat kan ik doen? Gaan we ergens naartoe? etc. We gaan dan wandelen, of naar het park, we zijn op uitstap geweest en op bezoek, …

Dus toen de opvang weer openging deze week was ik gelukkig … en de kinderen blijkbaar ook. Toen Louis gisteren hoorde dat ze pas vandaag gingen gaan wegens het tandartsbezoek was hij diep teleurgesteld.

Vandaag waren ze dan alle drie weg … en alle drie doodcontent. Ik heb dus een rustige dag gehad en er zeer van genoten. De batterijen zijn weer opgeladen voor morgen, want dan blijven ze weer een dagje thuis.

4 gedachten over “5 minuten rust”

  1. ik herinner me nog de tijd dat mijn ma voor ons opvang zocht en wij naar “kinderland” gingen, ik vond dat niet zo heel tof, en mijn broer wou de hele tijd bji mij of bij de buurmeisjes hoewel hij tot een andere leeftijdsgroep hoorde, en hij piste dan ook nog in zijn broek de stakker,
    verder was eht daar niet zo leuk, bij mometnen wel,want zo heel sociaal was ik eigenlijk niet, maar knutselen dat was de max…
    maar mijn ma met vier joelende lastigaards rond haar, die was waarschijnlijk ook eens blji dat ze een dagje rust had 😉

  2. Ik ben blij dat ik niet alleen ben. Hier is het onmogelijk om zelfs maar het kleinste ding alleen te doen, nog geen fles kan je uit de frigo halen of er is er wel eentje die wil weten wat je ermee gaat doen, laat staan naar iets op tv kijken wat je graag zou zien. Toch niet voor acht uur ’s avonds. Dat het maar gauw betert. En dan is er hier nog maar eentje onder de 5 …

  3. ja ,ik herbeleef ook alles wat je neerpen hoor!!!!!ik kon mij geen leven voorstellen thuis.Maar nu ik vif jaar thuis ben ,heb k al goed de draai gevonden van mijn leventje!!!!Ik had als verpleegk.wel slechte uren he .Nu heb ik wel het gevoel het huis onder controle tehebben alsook uitstapjes……maar ….als ze allemaal puberen hebben ze je echt meer nodig……..want ze halen je huis dan meer overhoop !!!!!!dus werken als ze klein zijn hoor ….ik ben wel 53jaar he en ik il meer genieten op een ander tempo van een vrouw die inde menopauze zit !!!Geniet van je kindjes nu …….het is een heerlike tijd !!!!!!!!was ik je buurvrouw ik ging graag met hun naar het park of zo …………mijn pubers zijn zo tegendraads …….dat ik ze soms naar de maan wens……hhihihihihi..moeders he !!!!we houden van ze maar soms he ….dat verstaan alleen moeders ….ik vind je verhalen heel herkenbaar …..veeeel succes hoor

Geef een reactie