Knoop

Anna is weg. Niet weg weg, gewoon even voor een paar uurtjes: zien of ze bij iemand anders haar fles wil drinken.

Het is de eerste keer dat ze dus weg is en ik moet toegeven: ik zit met een knoop in mijn maag.

Amai. Als ik me al zo voel terwijl ze pas een uur weg is en binnen een half uur terug is, wat gaat dat geven dit weekend? Wat gaat dat geven als ik terug moet gaan werken?

‘k Zal van mijn hart een steen moeten maken šŸ˜‰

One thought on “Knoop”

  1. sandra geniet met je man ……je zult wel eens denken aan anna en de andere kindjes ,maar als je samen zult zijn …..;zult je genieten van die momenten als koppel!!!!!Ik heb dat ervaren toen we een weekje geplant hadden aan de somme.Voort het eerst een weekje alleen weg , twee pubers van 18j achterlatend ….en denken wat gaat er gebeuren ?…..maar toen ik aan ons vakantie huisje aankwam ….en mijn man zo…jongensachtig deed …..kon niemand mij …….schelen (egoist?)…….heb ik genoten van dat met twee eens zijn …zoals het begon………!!!heerlijk !!!een fijn weekendje he !!!!!en anna red het wel ,ze s ook een pientere baby he !!!!en een vierde in de rij (die weten wat ze willen )

Geef een reactie