Suite

Jaja. Ik heb me een uur aan een stuk tegoed gedaan aan, in deze volgorde: jacuzzi, sauna, turkse sauna, sauna en jacuzzi. Uiteraard niet van het een zomaar in het andere. Dat wordt ook afgeraden. De regel is: 10 minuten in een sauna en 10 minuten rust erna. Dus telkens ik moest ‘rusten’ heb ik de eerste keer mijn haar gewassen en de tweede keer mijn haar in balsem gezet.

Resultaat na een uur: ik voelde me door en door warm en gloeiend, had prachtig zacht haar en was volledig ontspannen. Zalig.

In tegenstelling tot Michel stoort het naaktzijn mij niet. Uiteraard niet, anders zou ik het niet doen. En ik had ook het goede uur gekozen om de sessie te doen: ik was daar alleen met een andere man *wink wink nudge nudge* en dus was er geen wachttijd of gelijk wat. Pas tegen het einde, toen ik mijn laatste sauna begon, begon er ander volk toe te komen. Ik heb de drukte dus kunnen vermijden.

Daarna terug naar de kamer en nog twee uur gelezen, ook zo goed als naakt, wegens het door en door warm hebben dus.

Rond 19u30 hebben we ons dan klaargemaakt voor het 7-gangenmenu en het mocht er zijn:

  • terrine van kreeft met ananas
  • paprikaroomsoep
  • tagliatelli met eekhoorentjesbrood en kwartelfilet
  • sorbet
  • lamscarré met seizoensgroenten
  • drie Belgische kaasjes
  • pannenkoeken Du Commerce

De enige tegenvaller (opnieuw) was het dessert. Niet echt lekker. Een veel te dikke pannenkoek die zelfs een beetje aangebakken was. Desserts zijn duidelijk de kok zijn forte niet. Maar voor de rest: zéééér lekker. Vooral het eerste vond ik zeer lekker en origineel. Toen ik het op het menu zag trok ik mijn wenkbrauwen op maar dat was dus zeker niet nodig: een zeer geslaagde combinatie.

Een zeer goed einde van een zeer goede dag. Enige minpunt: Michel die begon te vergaan van de pijn. Een pijn die eigenlijk niet meer verbeterd is tot vanavond (een beetje). Ondanks zijn wens om op reis te gaan denk ik niet dat dat er eigenlijk inzit. Jammer.

Enfin, om te eindigen: deze ochtend nogmaals genoten van het zeer lekker en uitgebreid ontbijt om daarna zo vlug mogelijk huiswaarts te keren. Zo vlug mogelijk wegens 1. pijn van Michel en 2. tijd om de kindjes terug te zien. Want hoezeer ik ook genoten heb van het alleen zijn, ’t is toch altijd even plezant om te weten dat je de kinderen terug ziet.

Geef een reactie