San’s Weblog

Morgen krijgt Zelie haar langverwachte verjaardagsfeestje voor haar (school)vriendjes.

Haar verjaardag is op het einde van het schooljaar. Dit jaar was dat zo hectisch én er was zoveel te doen én we hadden geen inspiratie van wat te doen, dat we besloten het uit te stellen tot het einde van de vakantie. De laatste woensdag, een dag waarop toch zo goed als iedereen terug zou zijn uit vakantie en dus erbij kon zijn.

Morgen verwacht ik dus 9 kindjes. Met mijn vier erbij zullen hier dus 13 kinderen rondlopen.

De voorbereidingen zijn de laatste week getroffen (voornaamste reden waarom Louis op de opvang moest in plaats van thuis te blijven): er moest stof gehaald worden, linten en versiering gekocht (allemaal voor een tent), alles moest ineen gestoken worden, er moesten T-shirts gevonden en gekocht worden, taarten besteld, …

Vanavond de laatste hand gelegd aan de tent. Zelie en Louis hebben goed geholpen en de afwerking heb ik dan gedaan toen ze in bed lagen.

Morgen moet gans de keuken dan nog opgekuist worden en de rest van het huis een beetje op orde gesteld worden en dan om 14u: partytime!

Nu duimen dat alles vlot verloopt.

Daar waar Zelie niet blij was dat haar kamp voorbij was, was Louis doodblij dat hij zijn laatste dag in de opvang erop had zitten.

Nochtans heeft hij zich zeer goed geamuseerd, maar de laatste week zonder Zelie vond hij een pak minder leuk.

Dus de laatste dag vandaag en hij stond te springen.

Hij staat nog meer te springen voor vrijdag, net zoals Zelie.

Het grote aftellen is begonnen … maar eigenlijk is het al meer dan een week bezig hoor

Zelie haar kamp is ook afgelopen. Het was er een met turnen en dans en ritmisch turnen en nog meer van dattem.
Ze was niet content. Ze vond het veel te leuk om al gedaan te zijn.

Fantastisch om horen toch?

Jan zijn zindelijkheidstraining is zo goed als in orde.

Sinds hij het weekend doorbracht bij K2 wil hij liefst op het grote toilet in plaats van op zijn potje. Mij niet gelaten. Het betekent alleen dat hij niet alleen naar het toilet kan: nog een beetje te hoog hé. Niet dat dat een probleem is want zo ben ik zeker dat zijn broek volledig omlaag is.

Gisteren dan uiteindelijk voor het eerst een ‘number two’ op het groot toilet gedaan. Het had heel wat voeten in de aarde maar na een paar pogingen is het dan toch gelukt. We hebben hem uitvoerig geprezen en hem beloond en nu is het hopen dat hij daar ook mee weg is.

Want met ‘number one’ heeft hij geen problemen meer. Vandaag van de peutertuin gehaald en hij had geen pamper aan. Dus ook zonder pamper in de auto en we moesten Zelie nog ophalen en boodschappen doen. Terwijl hij vorige week nog in zijn broek plaste als hij zijn lange broek aanhad (niet als hij gewoon een onderbroekje aanhad) zei hij vandaag in de supermarkt dat hij moest plassen. Hij moest zelfs heel eventjes wachten en dan moesten we nog het toilet vinden, maar geen probleem: geen accidentjes en mooi pipi in het toilet gedaan.

Hij is dus klaar voor school vrijdag en hij had vandaag dan ook zijn laatste dag op de peutertuin. Ik stond daar zowaar met een krop in de keel. Bijna in tranen. Donderdag gaan we nog eens passeren met een kleine attentie en dan, op naar een nieuw hoofdstuk voor Jan.