San’s Weblog

Dat is, sinds ik terug beginnen werken ben.

De lumineuze oplossing om een beetje meer tijd te hebben met de kinderen was om 4/5 te gaan werken. Geen probleem hier op het werk: ze hebben me zonder problemen een tijdskrediet aangeboden.

Ik kreeg evenwel de waarschuwing dat dat eigenlijk geen oplossing is: als er niemand bijkwam om die 1/5 over te nemen zou ik evenveel of zelfs meer moeten werken. Maar ik vond dat overdreven en dacht dat dat allemaal wel zou meevallen.

De sceptici hebben dus gelijk gekregen: overladen van het werk ben ik nu. Meer dan vroeger neem ik werk mee naar huis om ’s avonds nog een beetje te verder te doen en als ik de moed heb op mijn vrije dag, dan doe ik ook nog wat werk als Anna slaapt.

Gelukkig is er sprake van een extra werkkracht aan te nemen. Ongelukkig genoeg blijft het voorlopig bij “sprake van”: het groen licht daarvoor moet door onze contractuele partner gegeven worden (dus niet mijn werkgever) en dat kan nog een tijdje duren (budgetten en alles en zo).

Ondertussen ploeter ik deftig voort en bijt op mijn tanden in de hoop op een betere toekomst (klinkt wel lekker melodramatisch hé :D).