San’s Weblog

Ik heb indertijd, via een catalogus, een slaapzak voor Jan gekocht in fleece. ‘k Ben daar zeer content van want niet alleen is hij zeer warm, er is ook de mogelijkheid om van de voetenzak twee ‘beentjes’ te maken zodat hij aankan in de auto. Zeer gemakkelijk voor als ge een eind moet rijden dus en het avond is als ge naar huis gaat: kind in de slaapzak in de auto, kind valt in slaap, kind thuis uit de auto nemen en kan rechtstreeks in bed, zonder veel poespas.

Nu gebruik ik die slaapzak voor Anna. Enig probleem: hij is een maat te groot. Gemaakt voor een beetje oudere kinderen. Dat zou zo nog geen probleem zijn moesten daar nu geen mouwen aan zijn. Maar er zijn wel mouwen aan en dus betekent dat oprollen waardoor de bewegingsvrijheid beperkt wordt.

Terug naar de catalogus waar ik de vorige slaapzak gekocht heb. Blijkt dat ze die niet meer maken. OK, de kleurkeuze was beperkt en de kleuren die er waren waren eigenlijk relatief zeer lelijk (ik heb er de ‘beste’ uit gekozen in blauw), maar dat weegt niet op tegen het praktische … of zo was toch mijn redenering.

Rondgekeken voor andere slaapzakken. Er liggen hier eigenlijk wel nog slaapzakken in katoen en ander materiaal, maar als ik dan toch een nieuwe moest hebben, moest die in fleece zijn. Niets gevonden, of het was in de ‘duurdere zaak’ en dan eigenlijk toch ook niet geheel mijn goesting.

Vorige week zaterdag ben ik dan maar naar de stoffenwinkel getrokken om een lap fleece te kopen. De kleurenkeuze was niet zeer groot maar de kwaliteit was uitstekend en er was er in mijn lievelingskleur: paars. Verkocht.

Zondag een bezoekje aan de oude markt gebracht en daar een biaslint gevonden in oudroze satijn, naaigaren in het exact zelfde paars en een rits. Meer moest dat dus niet zijn.

Nu ik toch thuis ben met een zieke Anna heb ik mijn naaimachine uitgehaald en ben ik aan de slag geslaan.

Laat ik hier eerst vermelden dat ik nooit enige cursus naaien heb gevolgd. Al het naaien dat ik ken heb ik mezelf geleerd al bricolerend en prutsend, en prutsen, dat is nu toevallig één van mijn specialiteiten. De enige relevante cursussen die ik ooit volgde waren cursussen patchwork/quilten, hetgeen wel een beetje geholpen heeft.

En voila, dit is het geworden:

Al zeg ik het zelf, het resultaat mag er zijn (ook al laat de detailafwerking nog een beetje te wensen over). Al bij al dus geslaagd. Ik ben een tevreden mens en Anna zal een warme winter hebben in een aangepaste slaapzak.

Deze entry werd geschreven op Monday 20 November 2006 om 23:54 door San en gaat over Prutsen. Volg commentaar via de RSS 2.0 feed. Reageer, of laat een trackback van uw eigen site.