San's Weblog

We hebben weer een zeer drukke twee weken achter de rug.

Voor Michel begon het al op maandag met een vergadering, bij mij pas op dinsdag, ook met een vergadering. Vervolgens hadden we op donderdag een walking dinner met vervolgens een concert, vrijdag een etentje met het project van Michel, zaterdag eetfestijn op school van de kinderen, zondag was het zuurkoolfestijn bij ons, donderdag Cameretten in ‘Olland, vrijdag drink ter viering en vandaag bezoek van mijn Finse en Deense vriendin. Pffff.

De planning was gelukkig drukker dan de realiteit: de eerste donderdag is voor ons beiden in het water gevallen wegens zieke babysit en de vrijdagactiviteit heb ik gemist wegens slechte organisatie maar Michel niet. Morgen zou het trouwens nog eens eetfestijn bij ons zijn maar Michel heeft er (gelukkig) te laat aan gedacht mensen te vragen dus het zal kalm blijven.

Daarbovenop kwam nog dat eerst Zelie ziek was en daarna Anna, dus voor mij is het eventjes welletjes geweest. De komende weken staat er nog niets gepland. Eens kjken of het zo zal blijven.

Dat heeft Anna onlangs gevonden.

Sinds een paar dagen kon je haar al een beetje loslaten als ze op je schoot zat en gisteren was het definitief van dattem: Anna zat op haar eentje, zonder enige steun, gedurende een heel aantal seconden.

OK, dat lijkt niet lang, maar als ze zo zit lijkt het wel uren.

Next kruipen en ik denk dat dat ook niet lang meer zal duren. Ze zet zich nu al een week of twee zelf op haar handjes en knieën en wiebelt dan over en weer. Vorige zaterdag heeft ze zelfs twee ‘pasjes’ gedaan en sindsdien onderneemt ze verdere pogingen, maar behalve het wiebelen heeft ze blijkbaar nog veel oefening nodig.

Maandag wordt ze acht maanden. Snif, mijn babytje wordt groot.