San's Weblog

Ik heb vandaag mijn ventje zijn fototoestel eens ter hand genomen om mijn meisjes samen op de gevoelige plaat vast te leggen. Het resultaat mag er zijn, al zeg ik het zelf.

Beoordeel zelf maar.

Anna doet het goed: ze ziet er weer op en top gezond uit, ze is vrolijk en actief en eet weer, wat wel mag na een halve kilo te zijn afgevallen. Alleen de hoest is nog niet volledig verdwenen, maar dat verwacht ik ook niet zo direct.

Ondanks de bedenkingen vrijdag van de dokter ziet het er dus naar uit dat ze het virus overwonnen heeft. Joepie.

Morgen mag ze dus terug naar de opvang en kan ik terug naar het werk.

Donderdag komt Zelie thuis van school:

Zelie: “Y. zegt dat Sinterklaas niet bestaat en dat de mama’s en papa’s de kadootjes kopen”

ik: “mmm”

Zelie: “Maar dat kan niet hé want dat is veel te duur”

De onthulling nog even uitgesteld.

Deze ochtend, na het bekijken van het Sinterklaasjournaal op Zeppelin:

Zelie: “Ik geloof wel in Sinterklaas hoor maar wat ik niet begrijp is hoe hij in Nederland kan zijn én in België tegelijkertijd?”

Tja, ik heb maar gezegd dat niet alleen Sinterklaas maar ook de pieten veel kadootjes rondbrengen én dat Sinterklaas alle plaatsen bezoekt maar er dus niet blijft hé.

Het zal haar laatste jaar wel worden zeker van kinderlijke onschuld? Jammer toch.