Archive for December 2006

3 uur

Sunday 31 December 2006 om 02:44

Of toch bijna: zo lang heeft Anna gisteren liggen krijsen.

Enfin, wel niet constant, maar toch heel veel. Vanalles geprobeerd: fles (beetje gedronken, maar niet om te zeggen veel dus honger had ze niet), verse pamper, perdolan (ze had duidelijk pijn, maar waar?), wiegen, laten wenen, … Niets hielp. ‘k Heb haar zeker wel zes keer opnieuw in bed gelegd. Telkens was het 5 minuten stil en toen herbegon het.

En uiteraard is ze begonnen net op het moment dat ik in bed ging kruipen. Typisch. Uiteindelijk heb ik haar rond half twee in bed gekregen en is ze eindelijk ingeslapen. Het kon ook niet anders: ze was uitgeput.

Deze ochtend heeft ze dan geslapen tot half tien. Grote opluchting want al zijn de andere kindjes vroeger wakker, zij komen gewoon beneden, zetten de TV op en maken mij niet wakker.

Ik weet het, slechte moeder die ik ben, maar soms …

Tags: , ,
by San

Kapper

Friday 29 December 2006 om 15:54

Straks met de drie kinderen naar de kapper. Allez, met vier want Anna is nog een beetje jong om alleen thuis te blijven, maar alleen de drie oudsten gaan onder de schaar.

Bij Zelie zal het een beetje getopt worden. Zij is al heel lang aan het sparen voor zeer lang haar en het begint eindelijk een deftige lengte te krijgen. Alleen een beetje opfrissen dus.

Louis heeft een nieuw kapsel nodig: na zijn super-kort-haar-met-kuif van deze zomer wil hij het nu lang met als resultaat dat er momenteel zowat alle lengtes inzitten en het echt geen zicht meer is. Een beetje inventiviteit zal gevraagd worden om er niet te veel af te snijden en toch een leuk kapsel over te houden.

Jan zou initiëel alleen een beetje bijgeknipt worden (we zien hem graag met zijn lang(er) haar) maar het zal uiteindelijk toch een nieuw kapsel worden: mama heeft vóór kerst namelijk de schaar ter hand genomen omdat het écht niet meer te doen was van lang haar in zijn gezicht, en het is een beetje (veel) verkeerd afgelopen. De kapper zal nu mogen redden wat er te redden valt.

En zo zullen ze er mooi opstaan voor de foto’s die waarschijnlijk zullen genomen worden.

Nu nog Michel …

by San

Gemist

Wednesday 27 December 2006 om 17:36

Vandaag had Louis zijn zwemles, maar gezien het vakantie is was die om 13u in plaats van ’s avonds om 19u.

Ik heb mij deze voormiddag en middag dan ook enorm opgejaagd om alles en iedereen op tijd in orde te krijgen zodat we op tijd in het zwembad zouden zijn, dit terwijl ik gezworen had mij deze vakantie niet op te jagen … behalve voor kerst- en oudejaarsavond, om daar toch op tijd toe te komen.

De kinderen zijn namelijk nogal lastig aan de vakantie begonnen wat een duidelijk teken aan de wand is van hoge nood aan rust. Dus was het besluit: we doen niets en als we iets doen is het zeker op het gemak.

Vandaag kon dat dus niet. Maar ondanks het jagen en doordoen is het mislukt: om 13u02 in het zwembad toegekomen en het was al gesloten. Sorry, geen uitzonderingen, na 13u mocht er niemand meer in want het sloot om 13u30. De zwemlerares nog even gesproken, maar verder konden we niets meer doen.

Al het gejaag voor niets dus. Ik was al op weg om terug naar huis te gaan tmet gans de bende oen ik besefte dat het ondertussen eigenlijk al 13u15 was en dat het zwembad om 14u weer open ging. En de kinderen wouden toch zo graag gaan zwemmen. Anna moest nog eten, dus dan maar besloten haar eten te geven in het zwembad terwijl de andere drie vrolijk rondliepen en de boel daar op stelten zetten.

Uiteindelijk zijn de 45 minuten vlug voorbij gegaan en hebben we dus alsnog gezwommen, zij het zonder les voor Louis. ‘t Was uiteindelijk allemaal heel relaxed en nu zijn we allemaal aangenaam moe, zo moe zelfs dat Anna in de auto in slaap is gevallen en ze nu nog slaapt, ook al heb ik haar ondertussen in haar bedje gelegd (normaal gezien komt ze dan wakker en wil ze niet meer slapen).

Volgende week is het les op vrijdag om 16u10. Ik weet nu wel zeker dat het zwembad deze keer niet zal gesloten zijn dus als ik een paar minuutjes later kom, zal Louis nog altijd zijn les krijgen. Opjagen is dus sowieso uitgesloten.

by San

Hiep hiep hiep

Wednesday 27 December 2006 om 02:35

Er is er een jarig, hoera, hoera! Allez, er was er toch één jarig want het is ondertussen al middernacht gepasseerd.

Mijnen papa is gisteren, tweede kerstdag, 65 jaar geworden. De mooie pensioengerechtigde leeftijd. En dat speciaal getal vonden wij, als kindjes, toch eens de moeite om in de bloemetjes te zetten dus besloten we dan maar om samen iets te gaan eten: papa, drie kindjes en drie partners. Met ons zevenen dus.

We hebben er lang over gesproken maar nooit effectief iets aan gedaan tot een kleine twee weken geleden we plots in gang schoten. Als zotten beginnen rondbellen naar allerlei restaurants en wat bleek: de meeste zijn gesloten tussen kerst en nieuw. En als ze niet de hele week gesloten zijn, zijn ze toch alleszins gesloten op tweede kerstdag.

Even gedebatteerd om het uit te stellen tot na nieuwjaar maar dat bleek ook niet vanzelfsprekend: mijn broer en schoonzus zijn niet alleen doktoren, met wachten dus, maar wonen bovendien in Nederland. Zij konden al niet de week na nieuwjaar. Wij waren al ‘geboekt’ voor het weekend nadien en daarna kon mijn zus niet. En zo zouden we direct al moeten reserveren voor februari. Een verjaardag vieren meer dan een maand later ontneemt ook wel een beetje van de vreugde.

Uiteindelijk bij Auberge du Pecheur beland. Het restaurant was gesloten maar de Brasserie was open, met beschrijving, volgens de website

‘Naast een lekkere grillade kan u er ook genieten van een snack, de suggestie van het moment of een lekkere dagschotel’.

Een ’snack’ was nu niet wat we voor ogen hadden voor zo’n gelegenheid, maar we dachten: het is belangrijker het te vieren en gezellig samen te zijn. Maar wat zij onder snack verstaan is blijkbaar in het geheel niet wat wij eronder verstaan: de kaart was iets uitgebreider dan dat.

Uit een uitgebreide keuze van voorgerechten (foie gras, coquilles, scampi, hazeterrine, kaaskroketten, slaatjes, …) kozen wij met vier voor de garnaalkroketten en verder een gebakken geitenkaasje, oesters en carpaccio van coquilles. Het ging allemaal zeer smakelijk binnen.

De hoodgerechten waren ook zeer gevarieerd met zowel een uitgebreide keus in vis (kabeljauw, tong, tonijn, paling, …) als vlees (steak, lam, wild, …). Wij lieten onze keuze vallen op drie maal hazenfilet, één fazant, één griet, één ossenhaas en één zeebaars. Jammie.

Mijn papa heeft zichzelf getrakteerd op een zeer goede fles wijn bij het eten (om samen te drinken uiteraard) en we hebben besloten met een koffie.

Het eten was zeer lekker, het kader was zeer aangenaam en het gezelschap was fantastisch. Wat moet je nog meer op zo’n avond.

by San

Boem

Tuesday 26 December 2006 om 12:16

Ik ben gisteren weer eens van de trap gevallen. Komende van de tweede verdieping en floep, daar ging ik. Een voor mij niet zo uitzonderlijk iets: van trappen vallen is nu eenmaal één van mijn specialiteiten (hmm, ik kijk teveel naar kindertelevisie, niet goed).

Wat er niet ‘gewoon’ aan was is dat ik Anna op mijn arm had. Veel minder dus. En de dingen die door uw hoofd gaan die luttele (tienden van) seconden terwijl je valt, het is ongelooflijk. Want ik viel en dacht aan iets wat Henk vertelde in zijn show en tegelijkertijd was ik alles aan het overlopen van hoe ik wel en niet mocht vallen zodat Anna haar niet pijn zou doen. Niet zo belangrijk dus of ik daarbij mijn nek zou breken of niet, als Anna maar OK zou zijn.

En dat is mij gelukt. Behalve dat Anna weende van het verschieten (ik heb nogal de neiging op heel hard te roepen als ik verschiet) had zij niets.

Zelf ben ik er ook goed vanaf gekomen. Halverwege de val heb ik mij kunnen vastgrijpen aan de leuning van de trap. Het resultaat: een blauwe bil - niet zo leuk als ik zit- , hiel en elleboog.

Ik zei het toch hé: vallen is nu eenmaal één van mijn specialiteiten.

by San

Swing

Tuesday 26 December 2006 om 09:29

Anna heeft duidelijk geen ‘zittend gat’. Telkens ze muziek hoort begint ze mee te bewegen.

Heel grappig om zien: de ene keer is het haar bovenlichaam dat meebeweegt, de andere keer een beentje dat op een neer gaat, …

We hebben er een dansertje bij :D

Tags: ,
by San

De avond voor …

Sunday 24 December 2006 om 09:02

Vanavond is het kerstavond en dat vieren wij hier ten huize Vuijlsteke-Pattyn traditioneel met mijn familie.

Jaren lang gingen wij, ik en mijn gezin en mijn broer en zus met hun gezin, dit vieren bij mijn ouders. Toen mijn moeder overleed in 2002 hebben we de locatie dan maar verlegd: de eerste drie jaar bij mijn zus, waar mijn zus en ik samen kookten. Vorig jaar en dit jaar bij mijn broer in Nederland.

Gezien hij zo ver woont (allemaal relatief uiteraard) helpen wij hem niet echt met koken, maar proberen we toch ons steentje bij te dragen. Vorig jaar zorgde mijn zus bijvoorbeeld voor de groenten. Ik zorgde voor de tafeldecoratie.

Dit jaar ben ik weer verantwoordelijk voor de decoratie en werd mij gevraagd ook voor de taarten te zorgen. Eerst gedacht om ze hier te bestellen, bij Françoise bijvoorbeeld of bij Damme, maar toen dacht ik: waarom niet zelf doen?

Michel heeft eindelijk ontdekt hoe een fantastisch lekker lemon curd te maken en de tartes tatin van zijn moeder zijn zalig, dus … heb ik Michel chinese vrijwilliger gemaakt (uiteraard niet zonder het hem eerst te vragen hoor).

Vanavond is het dus het uur van de waarheid: we hebben al het materiaal in huis, de voorbereidingen zijn getroffen, dus nu is het afwachten want gisterenavond wou de meringue (nog) niet lukken.

Deze namiddag trekken we naar Nederland. Een verslagje volgt nog wel maar tot dan: een zeer gelukkig kerstfeest.

by San

Spreken en zeggen

Friday 22 December 2006 om 18:54

Er zijn mensen die kunnen spreken zonder dat ze eigenlijk iets zeggen. Als je naar interviews op TV kijkt met politici kan je daar (soms) zeer goede voorbeelden van zien: een gesprek van een half uur en er wordt niets in gezegd. Een kunst op zich, dat wel.

Daarnet een staaltje van het tegenovergestelde gezien. Anna kan nog niet spreken, maar ze kan het wel serieus uitleggen.

Ze lag op de grond, naast papa die in de zetel zat, en begon luidkeels van ‘haren tet’ te maken. Michel kijkt om te zien wat er is en Anna ligt boos naar hem te roepen, waarop Michel zijn armen uitsteekt en zegt ‘pakken’ en Anna breed begint te glimlachen.

Ge hebt niet altijd woorden nodig om het te kunnen uitleggen :D

by San

Voor alles is er een eerste keer

Friday 22 December 2006 om 13:30

Mijn eerste stokje gekregen. Vijf dingen vertellen die u nog niet over mij wist. Kan niet wreed moeilijk zijn want zoveel weten jullie niet over mij :)

Eens zien:

  • Ik ben zeer zeker over wie ik ben, voor mijzelf en mijn motto’s zijn ‘als het u niet aanstaat, gaat op een ander’ en ‘what you see is what you get’ (eigenlijk twee keer hetzelfde, maar ik heb nogal veel buitenlandse vrienden :)). Een motto/besluit dat ik heb (aan)genomen op de (jonge) leeftijd van 14 jaar.
  • Ik kan moeilijk geloven dat mensen, die mij leren kennen, mij écht graag hebben en ik moet mijzelf altijd (blijven) overtuigen dat de mensen niet doen alsof. Het duurt jàren vooraleer ik zelf echt kan geloven dat mensen niet doen alsof ze mij mogen, maar mij dus ook echt mogen. Op dat vlak ben ik dus zeer onzeker over mijzelf.
  • Ik kan ook niet aan small talk doen. Het komt zéééér onbeleefd over maar het gebeurd zeer vaak dat mensen mij vragen hoe het met mij gaat en het zelfs niet bij mij opkomt om de vraag terug te stellen. Het is niet de bedoeling om onbeleefd te zijn, maar het praten over koetjes en kalfjes gaat mij in het geheel niet af.
  • Ik ben een ongelooflijke spraakwaterval en tetterkous … eens ik je ken. Mensen die ik niet ken, krijgen mijn andere kant te zien: puntje 3.
  • Ik ben zeer diplomatisch … NIET. Hoeft geen verdere uitleg.

Al degenen die het willen overpakken, doe maar. U daar misschien?

Tags:
by San

Controle na acht en een halve maand

Wednesday 20 December 2006 om 22:40

Eindelijk gelukt om nog eens bij K&G te geraken. De eerste afspraak in oktober gemist (mijn warhoofd), de tweede diende ik te verleggen waardoor uiteindelijk een derde afspraak werd gemaakt voor gisteren.

Anna doet het goed. Niet dat ik iets anders verwachtte, maar enfin. Altijd leuk om het nog eens bevestigd te horen van ‘experts’ nietwaar.

De stand:

  • lengte: 71 cm
  • gewicht: 8kg 130gr
  • hoofdomtrek: 44,8 cm

Ze is van net boven de curve van P75 gezakt tot net onder P50, maar op alle vlak. Mooi proportioneel dus.

De verpleegster vroeg of ik nog vragen had. Hmmm. Niet echt. En of ik in januari terug wou komen voor een bezoekje. Hmmm. Als het niet moet, dan niet echt.

Volgende afspraak op haar verjaardag voor haar volgende prik. Leuk kadootje hé :)

by San