Change will come
Het nieuwe bed voor Jan en de verhuis van Anna naar de kamer heeft niet enkel gevolgen voor hen, maar ook voor hun broer en zus.
Tot gisteren sliepen Zelie en Louis op dezelfde kamer. Jan lag op de tweede kamer.
Met de geboorte van Anna vroegen we ons af hoe we de kamerindeling zouden doen. Enerzijds niet echt. We hebben twee kinderkamers en we gingen altijd de meisjes samen leggen en de jongens. Maar de vraag was: doen we dat nu al of wachten we nog een paar jaren.
Zelie en Louis hadden er niet dezelfde mening over. Louis wou bij Zelie blijven, Zelie kon niet wachten tot haar zusje bij haar op de kamer zou komen.
Aangezien Jan nogal dol is op zijn klein zusje hebben we maar voor de veilige oplossing gekozen: Anna direct bij Zelie leggen en Louis moest naar Jan verhuizen. ‘Veilig’ want we zijn er van overtuigd dat Jan nooit iets zou doen aan Anna om haar pijn te doen, maar dat wel zou kunnen doen omdat hij zou proberen haar te troosten en in zijn enthousiasme iets verkeerd zou kunnen doen (haar oppakken bijvoorbeeld en, wegens te zwaar, laten vallen dus).
Dus werden de twee oudsten gisteren gescheiden. Tot verdriet van Louis. Gelukkig heeft het niet lang geduurd en zijn ze beiden braaf en stilletjes in hun bedjes gekropen. Stilletjes want de twee kleintjes lagen beiden al mooi te slapen.
Deze morgen heeft Anna Zelie wakker gemaakt … om 6u10. Ze zijn nog in bed gebleven tot 6u40 en dan was er voor Anna geen houden meer aan. Louis is stilletjes opgestaan om 7u, zonder Jan wakker te maken. Jan ligt nu (7u20) nog braaf te slapen. Ik vraag mij af of hij vanaf nu zelf uit zijn bedje zal komen of ik hem nog steeds zal moeten uit zijn bed halen.
Een update volgt nog 
