San’s Weblog

Tot een tweetal weken geleden was Jan gewoon Jan. Hij kon het niet begrijpen dat hij niet alleen Jan was, maar ook broer, jongen, zoon, …

Telkens je hem zei dat hij bv. een jongen was, werd hij kwaad en zei: Neen, ik ben Jan!

Tot vorige week. Maandagavond kwam hij thuis van school en zei: Jan is een jongen. Ik was zo verbaasd dat ik het eerst niet begreep. Maar echt hoor, hij had opeens door dat hij Jan was, maar ook een jongen.

Sindsdien is hij elke dag bezig: hij is een jongen, Zelie is een meisje, papa is een jongen, Louis is een jongen, Anna is een meisje, mama is een meisje. En waar hij tot gisteren nog moeite had om niet-gezinsleden als jongen of meisje te zien, zei hij plots deze avond, over een vriendinnetje van Louis, N. is een meisje.

Hij krijgt het concept door.

Deze ochtend naar de werfvergadering naast de deur geweest: kijken hoe het nu zat met de werken die aan de gemeenschappelijke muur zouden moeten gebeuren en, terwijl ze bezig zijn, kijken naar de stand van de moerbalken in ons huis.

De aannemer en de werfleider zijn komen kijken en voor de twee balken in de living moest een gat gemaakt worden van bij de buur om de kop van de balk te kunnen zien. Liefst voor de kerstvakantie. De mannen hebben echter blijkbaar gedacht: no time like the present, en ze zijn beginnen kappen dat het geen naam heeft.

Resultaat: na het gat in de slaapkamer, een ga(a)t(je) in de living. Goed voor de verluchting en zo maar ik denk toch dat het hier een beetje koud zou geworden zijn na een tijdje. Om de kop van onze balk te lokaliseren hadden ze zich gebaseerd op de balk bij de buur en dat was dus mis: ze zaten hier 30 cm te veel naar links en te veel naar beneden.

Het gaatje is onmiddellijk weer dichtgemaakt en ze zijn herbegonnen. Tweede keer goede keer blijkbaar en het resultaat is wat gevreesd werd: twee rotte balken, mooi verdoken achter een paar houten platen.

Einddiagnose: drie balken die moeten afgezaagd worden tot op het niet-rotte gedeelte, ijzeren spillen in steken en dan opgieten met epoxy. We weten weer waarvoor te sparen.

Oude huizen, het is wat.