San’s Weblog

Vanavond moesten de kinderen in bad. Eerst Anna gewassen en terwijl ik haar afdroogde was Louis bezig zich aan het uitkleden. Ik moest even naar beneden met Anna (haar piyama halen) en plots hoorde ik een heel luid gehuil van boven komen: Louis.

Nu is dat niet zo verwonderlijk, Louis die hard huilt. Zijn huilknop staat ofwel aan of uit, niets ertussen, dus op zich was ik daar niet zo verbaasd over. Vooral dat hij, vlak voor ik uit de badkamer ging, rond de relax van Anna liep. Ik dacht dus dat hij gevallen was en dat de relax misschien kapot was of zo.

Michel was er direct naartoe gegaan en ik ging op het gemak naar boven om te kijken wat het probleem was. Wat bleek: Louis was langs één kant volledig nat. Michel was al bezig met hem uit te kleden en toen we hem vroeger wat er gebeurd was ‘wist hij het niet’: hij stond gewoon naast het bad en is er toen ingevallen.

De wetten van de zwaartekracht werken blijkbaar tegenwoordig ook horizontaal, dat of ons bad heeft zuigkracht gekregen

Na de eerste schrik en nadat de natte kleren uit waren was het wenen ook direct voorbij. Ik denk dat hij de volgende keer niet meer zo dicht naast het bad zal gaan ’staan’.

Sinds Anna tanden is beginnen krijgen zijn de nachten dat ze doorgeslapen heeft op één hand te tellen.

Het probleem is natuurlijk dat ze wakker wordt omdat ze pijn heeft, maar eens ze wakker is ze niet meer wil gaan slapen, ook als ze al geen pijn meer heeft (wegens perdolan en zo). Ze is dan wel doodmoe, zit in haar ogen te wrijven en is zeer lastig, maar als ik haar in bed legde was het genen goeien. En dus gaf ik haar uiteindelijk een fles en dan wou ze wel weer gaan slapen.

Ik begon dus te vrezen dat ze opnieuw gewoon wakker werd … om die fles te krijgen: haar laatste tandje zit er goed door, dus daar kan ze niet echt veel pijn meer van hebben, en toch kwam ze wakker.

Vorige nacht heeft ze het tegendeel bewezen: ze heeft nog eens een ganse nacht doorgeslapen: van 19u10 tot 7u30 deze morgen toen ik haar wakker maakte om te vertrekken.

Hopelijk is dit het begin van weer lange, ononderbroken nachten voor mij … tot het volgende tandje.