San’s Weblog

Jan had vanavond gedaan met eten maar wou nog zijn ‘kaasje’ (een yoghurt dessertje van op school) opeten vooraleer zijn pyjama aan te doen. Terwijl Jan mooi bij Michel aan tafel bleef om zijn yoghurt op te eten ging ik naar boven met de drie andere om hun pyjama aan te doen.

Terwijl iedereen al omkleed was, was Jan nog altijd beneden aan het eten. Ik ging Anna dan maar al in bed steken en riep ondertussen naar Jan waar hij bleef. Toen ik terug kwam van Anna’s kamer kwam Jan eindelijk naar boven, met een enorme glimlach op zijn gezichtje en pretlichtjes in zijn ogen.

Boven gekomen toonde hij mij zijn mouw van zijn hemd en zei ‘kaasje gemorst’. Geen probleem, zei ik, we zullen het wassen. Behalve zijn mouw en plakhandjes was hij verder proper. Klein accidentje dus, dacht ik.

Tot Michel mij vanavond de bewijsstukken van ‘het morsen’ toonde: ik moest zo hard lachen dat ik dacht dat de kinderen wakker zouden worden van het lawaai.

Kijk zelf maar:

Oud worden, het is niet alles.

Vrijdagavond uit geweest en zoals deze meneer ook zegt: tegewoordig heb ik toch een aantal dagen nodig om daarvan te bekomen. Maar los daarvan heb ik mij wreed goed gehad en heb ik het ervoor over. Een beetje sociaal leven moet nu eenmaal.

Het was namelijk kerstdiner met het werk. Ik zeg wel ‘kerstdiner’ maar door omstandigheden is dat in de praktijk veranderd in nieuwjaarsetentje, de naam is gebleven. We waren met 40 personen, een deftige opkomst dus.

Eerst gaan eten in Madou’s Provence: zeer aangenaam restaurant en de bediening was uitstekend. Wreed vriendelijke mensen en zeer lekker eten (voor menu en bespreking: zie hier), wat wil een mens nog meer.

Daarna naar de Mirano geweest waar we eerst, na een half uur wachten, niet binnen mochten wegens privé dingen van de Brussels francofinische balie, maar na eventjes aangedrongen te hebben toch toegelaten werden. Mij werd verteld dat het een plaats was voor ‘the hip crowd’ maar die avond was daar toch weinig van te merken. Logisch ook als het een privé dinges was Ik moet zeggen dat de Brusselse balie een bende stijve harken zijn waar nog geen heupbeweging af kon. Dan moet ik zeggen dat de balie van Gent een heel ander paar mouwen was toen ik nog aan de balie zat welteverstaan. Hoe het nu is zou ik eigenlijk niet weten maar ik kan me toch in het geheel niet inbeelden dat ze nu zo stijf zou geworden zijn

Enfin. Wij hebben ons toch goed gehad en ons wreed geamuseerd met het mensen kijken: visit the zoo.

Rond 2u30 waren we thuis waar we verwelkomd werden door een miauwconcert van onze kat. Het gevolg hiervan was dat de babysit volkomen wakker werd en gezien ze blijkbaar nog amper een oog had kunnen toedoen (en de examens beginnen, dus dat is niet zo goed) is ze om 3u nog naar haar kot vertrokken om toch nog iets te kunnen slapen.

Om 7u waren de eerste kinderen er al, dus al bij al had ik nog geen 4 uur geslapen en ik heb het gevoeld voor de rest van de dag. Zo erg zelfs dat ik in de namiddag een dutje gedaan heb en prompt zeer vast anderhalfuur geslapen heb.

Zondag was het nog erg, maar niet zo erg als zaterdag en vandaag voel ik me eindelijk weer een beetje mens.

Jaje, het is wat, ouder worden.