San’s Weblog

Vanaf acht maanden mogen babies boterhammen beginnen eten. Anderhalve maand geleden ben ik daar dus mee begonnen bij Anna en haar reactie was om u ziek te lachen: had ik haar vergif gegeven, ze had geen erger gezicht kunnen trekken.

Geen succes dus, om het met een eufimisme te zeggen.

Sindsdien heb ik het af en toe eens geprobeerd en heel af en toe at ze twee of drie dobbelsteentjes van zo’n 3mm, maar meestal werd het categoriek geweigerd: mond stijf dicht en hoofd weggedraaid. Kwestie van duidelijk te zijn, nietwaar.

Tot gisterenavond. Ik gaf haar weer een paar dobbelsteentjes en ze aanvaardde ze zonder protest. Ze heeft zelfs haar pincetgreep geoefend om dan zelf de stukjes in haar mondje te steken (het loslaten was zelfs een relatief succes) en op een bepaald moment nam ze zelfs mijn pols vast om mijn hand rapper naar haar mondje te brengen. Voor ik er erg in had, had ze een halve boterham binnen. Succes dus.

Deze ochtend was het opnieuw van dattem: een halve boterham binnengespeeld zonder enig protest.

Na de groentenpap, de fruitpap, de formule melk en nu de geplette ‘patatjes’ (haar groenten worden ook niet meer gemixed) eet Anna nu ook boterhammetjes. Ze is weer een stapje groter geworden.

Het is een zware taak, vergaderen.

Gisteren weer eens voor de oudervereniging en het was bijna 1u toen ik thuis kwam. Ja, ge moet er iets voor over hebben, voor de school van uw kinderen.

Zware vergaderingen dat dat zijn: eerst moet ge daar meer dan twee uur op banken zitten en vanalles bespreken en bediscussiëren en daarna komt nog het zwaarste deel: de navergadering op café.

Vandaar: niet al te veel geslapen vanacht want zelfs na zo’n zware vergadering moet ik er om 6u15 uit. Deze nacht nog iets minder geslapen want om 3u15 was Anna wakker.

Enfin, ‘k heb weer een maand om mij opnieuw op te laden voor de volgende veradering van de oudervereniging en nog twee weken voor deze van de klasafgevaardigden. Moet lukken