Ze kan nog niet spreken, maar ze kan het zeer goed uitleggen

Vanavond zitten we met het hele gezin aan tafel boterhammetjes te eten.

Terwijl Anna haar boterhammetje eet maak ik haar flesje klaar. Als ik klaar ben wil ze geen volgend stukje meer, dus wil ik haar haar fles geven. Resoluut duwt ze de fles weg.

Ik geef haar dan aan haar papa, want misschien wil ze dan wel drinken, maar hetzelfde herhaalt zich: de fles wordt weggeduwd. Michel geeft haar dan maar terug aan mij. Ze heeft misschien geen honger en dus willen we wel nog wat wachten. Maar Anna blijft lastig doen.

Uiteindelijk neemt Michel haar terug en terwijl hij langs de tafel passeert probeert Anna haar fles te pakken. Michel neemt de fles voor haar en wil zich neerzetten om nog eens te proberen, maar voor hij een stap kan verzetten duwt ze haar fles opnieuw hard weg. Fles terug op tafel en onmiddellijk buigt Anna zich opnieuw naar haar fles als wil ze ze pakken.

Deze keer laat Michel haar tot bij haar fles komen en Anna pakt haar fles dan zelf: doodcontent dat ze was. Michel wil zich neerzetten om haar te drinken te geven, maar Anna protesteert luidruchtig en met in haar ene hand haar fles, probeert ze met haar andere hand mij te pakken.

Een duidelijk teken dus geeft Michel Anna dan maar terug aan mij. Eenmaal op mijn schoot legt ze zich achteruit, heft met beide handjes de fles op en begint gulzig te drinken.

Éen jaar en ze heeft mij al (bijna) niet meer nodig 😉

Geef een reactie