San’s Weblog

Vanavond stak ik Jan op zijn gewone uur in bed, rond 19u dus. Het was een drukke dag geweest en hij was in de auto in slaap gevallen, dus dacht ik dat hij wel zeer moe zou zijn en onmiddellijk in slaap zou vallen.

Toen ik een uur later met Zelie en Louis naar boven ging lag Jan nog klaarwakker in zijn bedje. Ik trok even mijn wenkbrauwen op, maar soit.

Tot hij begon te zagen. Dat hij niet in zijn bedje wou. Dus niet dat hij niet wou slapen, maar dat hij niet in zijn bedje wou. Geen probleem, zei ik, dan moogt ge in ons bed slapen … en Jan zei ja.

Zie, normaal gezien kan ie zo wel zagen, maar als ge dan voorstelt om in een ander bed te slapen dan verandert hij direct weer van mening. Van deze keer dus niet.

Hem dan maar opgepakt en naar ons bed gedragen alwaar hij zonder problemen in kroop. Hem er goed op gewezen dat hij nu wel heel stil moest zijn, want Anna slaapt in ons kamer, en dat was ook geen probleem: zonder boe of ba kroop hij in bed.

Eens dat ik de deur dicht deed verwachtte ik mij volledig aan geroep van Jan om toch terug in zijn bed te mogen, maar neen hoor: niets meer gehoord.

Ondertussen zijn we bijna anderhalfuur later en ligt hij rustig te slapen … in ons bed. Straks mag ik dus weer heffen om hem in zijn eigen bed te leggen zodat wij ook kunnen gaan slapen.

Kinderen!

Kijk zie, het was vandaag erfgoeddag. Niet dat ik daar zo op let want normaal gezien ben ik de laatste om van iets op de hoogte te zijn (zo gemiddeld twee dagen NA de gebeurtenis), maar mijn wederhelft wist er iets van en dus hadden we afgesproken.

Begonnen met een brunch ’s middags in De Foyer. ‘t Was voor mij de eerste keer dat ik daar ging eten en het moet gezegd: ongelooflijk lekker eten, mooi gevarieerd en uitgebreid. Daarenboven waren we ook in wreed aangenaam gezelschap. Voor herhaling vatbaar zou ik zo zeggen.

Daarna zijn we afgezakt naar het Huis van Alijn. Er was daar iets te doen rond ‘wensen’ en daar aangekomen bleek dat je je wens kon opschrijven/optekenen/knutselen op een kaartje en dat dan ophangen. Voor de kinderen was er een wedstrijdje aan verbonden, dus die werden lekker bezig gehouden.

Er waren nog vage plannen om nog naar andere dingen te gaan, maar uiteindelijk heeft de rust van het binnenplein, de zon en het amusement voor de kinderen ervoor gezorgd dat we daar gans de namiddag blijven plakken zijn.

Totdaar dus mijn eerste erfgoeddag. Goed meegevallen en misschien volgend jaar effectieve plannen maken om meer te zien (uiteraard als ik het op tijd te weten kom, nietwaar).