San’s Weblog

Wij hadden plannen voor 10 juni: ’s ochtends gaan stemmen, in de namiddag een verjaardagsfeest(je) en dan ’s avonds de kiesuitslag volgen, al dan niet op TV.

Deze middag krijg ik post en wat vind ik daar: een schoon roze enveloppe met in koeieletters “KIESWET” erop. Ik wist direct hoe laat het was.

Juist: ik ben aangeduid als bijzitter om te helpen tellen in de namiddag.

In se vind ik dat niet zo erg en eigenlijk wel wijs: ik ben al eens voorzitter geweest. Alleen jammer dat het verjaardagsfeestje moet afgezegd worden (en eigenlijk ook dat ik niet weer voorzitter ben).

Met Anna ziek te zijn werk ik voorlopig van thuis uit.

Gisteren bij mijn schoonthuis was dat geen probleem: laptop van het werk mee, doe hem open en hup, aangesloten op het draadloos netwerk en werken maar.

Vandaag wou ik bij ons thuis werken, dus gisteren gevraagd of het draadloos netwerk wel werkt hier. “Zeer zeker, geen probleem” zei de wederhelft, en als hij zoiets zegt, zal het wel waar zijn zeker?

Beeldt u dus mijn frustratie in toen deze ochtend bleek dat dat niet het geval was. Een half uur heb ik verloren: bellen, zoeken, van hier naar daar, nog eens bellen … allemaal voor niets. Michel zei dan om een kabel aan te sluiten beneden in de bureau. Al goed en wel, moest ik nu nog weten welke kabel er werkt en, als er geen kabel klaarzit, waar ik een kabel in moet steken.

Resultaat: ik werk nu op twee computers: op die van het werk off line want er staat daar een programma op dat ik nodig heb, en dan die van Michel voor internet, kwestie dat ze mij per mail dan toch kunnen bereiken. Praktisch is anders maar, zoals ze zeggen, moeilijk gaat ook.