Dakloos?
Elke ochtend, als ik de kinderen naar school voer, passeer ik in de Nederkouter.
En elke ochtend passeer ik in de Nederkouter een schijnbaar dakloze man.
Schijnbaar, want ik heb het hem nog nooit gevraagd. Maar hij ziet er toch zo uit: vele lagen kledij aan, een aantal volgepropte zakken in zijn handen, onverzorgd en (schijnbaar) ongewassen.
Het is de enige dakloze die ik ooit heb gezien in Gent en misschien is hij dus ook wel de enige die er effectief is.
Vannavond, toen ik Michel naar ons huis voerde, liep hij er weer. In de Nederkouter. Bepakt en beladen.
En dat vind ik zo erg! Want ik vraag mij af of ik de enige ben die die mens ziet en of er nu echt geen enkele instantie is in Gent die die mens kan opvangen of onderdak geven. Hem terug een lijn in zijn leven brengen? Hem kan helpen?
Of wil hij het zelf niet? Is het een bewuste keuze? Alhoewel ik mij afvraag of zoiets hoedanook een bewuste keuze kan zijn.
Neen, ik vind dit afschuwelijk en ik voel mij zo machteloos. Terwijl ik anderzijds heel goed weet dat ik eigenlijk niet echt iets wil doen, dat ik mij ook niet wil ‘moeien’.
Tweestrijd en frustratie dus.
May 14th, 2007 at 13:16
Ziet er nog een jonge gast uit neen? Als hij het is dan heb ik hem ook al gezien, dikwijls. Hij ‘leeft’ in de as: station gent sint pieters-nederkouter-justitiepaleis.
Mijn moeder had ook zo’n medelijden met hem maar toen ze hem erop aansprak wou hij geen hulp, niets, nada. Tsja.
May 14th, 2007 at 13:52
bah zo jong ziet hij er niet meer uit hoor! hij heeft een baard en héél veel plastiekzakken bij. Ik heb eens horen vertellen dat hij “bewust” dakloos wil blijven …
May 14th, 2007 at 15:44
Ik woon nu twaalf jaar in Gent, en die mens woont al minstens zo lang inderdaad op de lijn Gent-Sint-Pieters, Nederkouter, Justitiepaleis. Ergens anders zie je hem eigenlijk nooit. Ik heb hem ooit eens een half brood aangeboden, vers nog hoor, dat ik van mijn kot mee naar huis wou nemen, maar hij wilde het niet. Het enige wat er in die jaren aan die mens is veranderd, is dat hij de laatste tijd een rugzak meezeult die hij vroeger niet had…
May 15th, 2007 at 08:27
Ik woon nu niet in gent,maar heb hem al veel tegengekomen,ik heb hem nooit zien bedelen.Vooral rond de kersttijd zie je meer bedelaars,vooral met de moeders heb ik medelij.In brussel zag ik een dame een lekker smos geven n zo een moeder met kind.,dat was voormij 3het voorbeeld”,het erge is dat ik nooit zo iets lekker bij heb om tegeven,en me steeds voorneem iets te kopen als ik terug passeer.Het zijn ook moeders he .,het doe me ook wat als ik ze zien …..zo sukkelaars.
May 16th, 2007 at 00:39
ook ik zie deze man elke dag, als ik ’s avonds van kantoor naar huis rijd, hij is daar soms nog op zeer nachtelijke uren. Ik heb van verschillende kanten gehoord dat hij geen hulp wenst, waaronder ook van een medewerkster van daklozenopvang.
May 16th, 2007 at 18:08
Ja, hij loopt er al jaren.
Een tijdje geleden hoorde ik z’n verhaal via-via, dus de correctheid is voor discussie vatbaar.
Het is alleszins iemand die bewust voor dat leven kiest. Hij is blijkbaar ooit zijn vrouw en kinderen kwijtgeraakt bij een ongeval en heeft toen die levensstijl aangenomen. Nazif, de barman van de “St-Hubert” in de Kortrijksepoortstraat heeft hem zo nu en dan eens een paar boterhammen gesmeerd. Men heeft hem al vaak voorgesteld om ergens te overnachten maar hij weigert dit.
Da’s het enige wat ik van die mensch weet.
May 17th, 2007 at 16:45
raar he
iedereen kent hem
en hij kent ons misschien ook allemaal
al zou me dat verwonderen
is er dan echt niemand die hem durft aan te spreken
ik pleit alvast schuldig
May 18th, 2007 at 12:10
Jawel, ik zag wel al eens mensen die hem aanspreken, en ook bepaalde winkeliers hebben contact met hem, maar hij wil dat blijkbaar eigenlijk niet echt.
Het is wat mij betreft een ‘recht’ zo te leven als je dat zelf wil en om met rust gelaten te worden. (Begrijp dit niet als een oproep om sukkelaars aan hun lot over te laten, verre van, maar het kan een keuze zijn).