San’s Weblog

Nog acht daagjes werken en dan ben ik 59 dagen thuis.

59 lange, zalige, niets-moeten-alles-kunnen dagen.

Zaterdag krijgt Zelie (eindelijk) haar feestje voor haar niet-communie en verjaardag. We hebben dat een beetje gecombineerd want zo zijn we er direct in één ruk vanaf.

‘k Heb een beetje een lijstje opgesteld van wat er allemaal moet gebeuren en ik denk dat ik aan alles gedacht heb en op schema zit:

• zaal zoeken en huren - check: contract getekend, terug binnen gestoken en betaald
• entertainment for the kids - check (moet wel nog contractje binnensteken, maar het voorschot is betaald)
• mensen uitnodigen - check
• schoolvriendjes vragen - check
• bevestiging van mensen verkrijgen - check
• tafelversiering - check
• taarten bestellen - check
• sleutel zaal afhalen - morgenvroeg
• broodjes en beleg kopen - morgenvroeg of -avond eens naar de Colruyt (heb in de voormiddag nog een vergaderingske)
• cakes bakken - morgennamiddag of -avond (afhankelijk van hoe lang de vergadering duurt)
• fruitsla maken - morgenavond (fruit kopen samen met broodjes en beleg)
• zaal in orde brengen - zaterdagvoormiddag/-middag
• kadootje kopen voor Zelie - straks hier in Brugge eens kijken (’k weet gelukkig wat ik moet hebben en waar ik het kan halen)
• koffiemachines lenen - straks bellen naar de mensen (= zus en schoonmoeder) mét én met een grote thermos
• drank inslaan - samen met broodjes …

Ik denk dat dat het zowat is. ‘Vooral het feit dat ik voor mensen gezorgd heb die de kinderen zullen bezig houden, dat vind ik fantastisch: zo ga ik ook een beetje kunnen genieten van de mensen ipv. achter de kinderen te moeten aanlopen en hen bezig te houden.

‘t Zal nog veel lopen worden, maar ik denk dat alles op schema zit. Vooral vrijdagavond wordt het zeer druk, maar niet gaan, dat bestaat niet.

Voila, nu nog een dagje werken en dan kan ik aan de laatste spurt beginnen.