Over

Voorbij. Gedaan. Het feestje.

Uiteraard was het niet deze morgen in de Wossname, maar deze namiddag in de Prinsenzaal van de Karmelieten.

Een goed half uur geleden thuis gekomen en vlug vlug vlug de kinderen in bed gestoken en nu zit ik eindelijk neer. Eindelijk, want ik ben geradbraakt.

Het was een hectische dag. Vooral rekening houdend met mijn gewoonlijke manier goede organisatie en planning *kuch kuch* kunt ge u inbeelden dat ik in alles mooi op schema was *hmm*.

Maar alles was min of meer op tijd in orde: ik was alleen niet daar om de eerste mensen te ontvangen wegens vast in het verkeer toen ik de taarten ging halen bij Françoise: braderij in de Brabantdam, weet ge, en dan is het eigenlijk geen goed idee om taarten te bestellen bij een bakker die er vlak bij gelegen is.

Maar ik denk dat iedereen (21 volwassenen, 18 kinderen en 3 babys) zich geamuseerd heeft. Voor de kinderen hebben we twee mensen laten komen van Kip van Troje die hen leuk bezig gehouden hebben met circustruukjes. Op die manier konden de volwassenen ongestoord met elkaar praten en moesten we niet achter de kinderen aanlopen.

Bijna alle taarten (vier grote – alleen nog vier kleine spietjes zijn er over) en alle cakes (drie stuks) zijn opgegeten geweest. De chips zijn op en er zijn veel broodjes gegeten met beleg en sla en tomaat en komkommer en … Er zijn liters koffie gedronken, een paar liters wijn (niet overdreven), pintjes (ook niet overdreven), veel water en chocomelk.

Tegen half negen was zo goed als iedereen weg, behalve een koppel zeer vriendelijke mensen (ook wel vrienden genaamd) die ons geholpen hebben om alles op te ruimen en af te wassen en zelfs nog hun auto gaan halen zijn zodat we alles in één keer zouden kunnen naar huis brengen. Fantastisch toch.

Nu staat alles binnen in huis. Alles dat in de frigo moet staat erin, maar voor de rest heb ik alles gewoon laten staan waar we het neergezet hebben. De keuken moet toch dringend opgeruimd worden en dat zal dan morgen eindelijk gebeuren.

En nu: verder kijken naar Sleepless in Seattle en dan gaan maffen. Zolang ik maar niet te veel meer moet bewegen is het goed, want ik denk niet dat mijn benen het lang zouden volhouden.

2 gedachten over “Over”

  1. Sleepless in Seatle heb ik als kind minstens 5 keer opgedrongen gekregen… elke keer ze die uitzonden op de “BRT” met name 😉
    Maar best een fijne manier om uit te rusten van een druk feestje! Euhm, als jullie keuken nu opgeruimd zal zijn… ga je je dan toevallig vervelen? ’t Is maar dat hier ook nog… 🙂 (examens hé :()

Geef een reactie