San's Weblog

Gisteren was een leuke dag. Totaal ongepland en meestal blijken dat de beste dagen te zijn.

’s Middags, net toen we aan tafel zouden gaan, kreeg ik telefoon van mijn zus. Of ik geen zin had om langs te komen in de namiddag? Euh … ja, maar ik moest om 17u terug in Gent zijn om Zelie af te halen op sportkamp. Wel, kom dan zo snel mogelijk en dan kon Anna wel daar slapen.

Eerst dus ons eten opgegeten (het stond echt al op tafel en al) en onmiddellijk erna vertrokken. Toegekomen en Anna is, wonder boven wonder, zonder (veel) protest gaan slapen en Louis, Jan en ik hebben ons de rest van de namiddag wreed goed geamuseerd.

Anna is blijven slapen tot een kwartier voor we vertrokken. Louis en Jan hebben een ganse namiddag met hun neefjes geravot en mijn papa is ook langsgeweest. We hebben leuk gebabbeld en koffie gedronken en taart gegeten.

Toen ik ’s avonds thuiskwam bleek er een impromptu vergadering vastgelegd te zijn voor een werkgroep bij het Project waar ik dan maar naartoe gegaan ben en wat een zeer fijne avond gebleken is.

Er waren enkel vrouwen aanwezig, er was zeer lekkere versgebakken appeltaart, er was koffie en appelsiensap, er was zeer goed gezelschap, er was een beetje geklets maar eigenlijk werd er vooral goed vergaderd en knopen doorgehakt.

Impromptu dingen. Meestal wreed leuk.

In april, toen we eventjes niet thuis woonden, hebben we in onze living een houten vloer laten leggen.

De vloer die er lag was namelijk een vezelplaat met vast tapijt erop. Vies vast tapijt. Zo beige. En vuil. Vuil toen we hier introkken en vuiler geworden met alle verbouwingen die we sindsdien hebben gedaan.

Onze filosofie is altijd geweest dat alle verbouwingen die we moeten doen, dat we die direct goed gaan doen. 100% onze goesting. Liever een paar jaar meer wachten en sparen dan voor tweede keus te gaan. En in de living wouden we een houten vloer.

En dit jaar was het moment aangebroken om de vloer te leggen. Jippie!

Toen in het begin van het jaar bleek dat we onze balkkoppen in de living moesten herstellen, en we daarvoor ons huis even moesten verlaten, hebben we in zeven haasten iemand gezocht die, terwijl we afwezig waren, de vloer kon leggen.

Gelukkig hebben we die gevonden: een stel goede vakmensen die nog een paar (kleine) gaatjes in hun schema vrijmaakten om dat te doen. De vloer is gelegd geweest en zeer goed ook. We zijn er zeer content van en hebben ondertussen al gemerkt dat hij tegen een serieus stootje kan. Groot geluk met vier kleine kinderen in huis.

De afwerking, dat pastte toen niet meer in hun schema en alhoewel wij hen verzekerden dat we dat wel verstonden - wij kwamen al bovenop hun normale werklast - voelden zij zich daar niet al te goed bij.

Maar sinds vandaag is dat ook achter de rug: de afwerking, de plinten plaatsen eigenlijk, is eindelijk achter de rug. De volledige vloer is nu afgewerkt en in orde. Zelfs de ingewerkte stopcontacten zijn aangesloten en werken.

Tijd voor volgend project: de keuken. Dezelfde mensen zijn vorige week langsgekomen om eens deftig te bespreken wat wij verwachten van een keuken, wat wij er absoluut inwillen en absoluut niet inwillen, hoe wij een keuken gebruiken en alles anders wat interessant is om een keuken te kunnen ontwerpen naar de persoon (of in dit geval toch: het koppel) toe. Binnen een tweetal weken krijgen we al de eerste ontwerpen te zien, de grote lijnen, waarvan wij dan één zullen moeten kiezen om dan in detail uit te werken.

Spannend.