San’s Weblog

Ik moet eerlijk bekennen dat ik er geen voorstander van was, maar nu we het hebben moet ik toegeven dat het een groot gemak is.

Tot nu ben ik er afwisselend content van geweest maar ook al enorm gefrustreerd. Zo was er die tijd toen we digitaal wouden kijken en het enige bericht dat we kregen was dat we ons moesten abonneren om die zender te bekijken … één bijvoorbeeld, of wijf TV, of gelijk welke zender. Dat duurde toch een paar weken en ik vond dat niet zo leuk maar plots was alles weer in orde.

Of gelijk vanavond. Michel had het fantastische idee om twee overlappende programma’s op te nemen. Dat kan met digitale TV. Wijs dus. Behalve dat, als ge dat doet, ge maar alleen naar één van die twee programma’s kunt kijken. Ik vond dat ook niet zo leuk.

Maar als ik dan strijk, en ik kan de opgenomen programma’s dan bekijken wanneer ik dat wil, dat vind ik dan wel weer leuk. Of als ik naar iets kijk en ik wil rap beneden iets gaan halen, en dan kan ik op pauze duwen, dat vind ik ook wel leuk.

Het goede overweegt op het negatieve momenteel, but the jury is still out on this one.

Toen ik vanavond thuiskwam zag ik kerstbomen op straat. Aha! Tijd dus om de kerstboom buiten te zetten want morgen worden ze blijkbaar opgehaald.

Voor ik de boom kon buitenzetten moest eerst alle versiering er uiteraard af. Eerst de kleintjes in bed gestoken en dan aan Zelie gevraagd of ze geen zin had om mee te helpen (Louis is nog steeds ziek). Samen hebben we dan alle ballen afgehaald en mooi in de doosjes gestopt, de slingers eruit gehaald en uiteindelijk heb ik alleen de verlichting eruit gehaald (Zelie is er nog een beetje klein voor, letterlijk dan).

Daarna was het tijd voor Zelie en Louis om naar bed te gaan en eens in bed heb ik de boom buiten gesleurd.

Er is nu een leeg gapend gat waar de boom net stond, maar dat zal niet lang duren: het is de plaats waar een deel van de kinderen hun speelgoed stond dus dat zal er rap weer terug staan.

De kerstperiode is nu officieel volledig voorbij. Tot volgend jaar.

Toen ik gisteren Louis afhaalde van school klaagde hij over hoofd- en buikpijn. Tegen dat we thuis waren was hij al goed warm en heb ik hem gezegd maar boven in de zetel te gaan liggen, waar hij een kort dutje heeft gedaan.

Hij is samen met zijn broer gaan slapen om 19u. Normaal is dat zeker een half uur later en hij was er niet echt mee akkoord, maar, legde ik hem uit, het is geen straf om vroeg in uw bed te kruipen als ge u niet goed voelt. Uiteindelijk is hij zonder verder protest gaan slapen. Ik denk dat hij wel voelde dat het toch het beste was.

Deze ochtend ging ik de kinderen wakker maken. Eerst bij de meisjes en Jan moet iets gehoord hebben want hij stond plots aan de deur. Dan maar naar Louis gaan kijken en hij was ook al wakker en stond naast zijn bed in het donker. Ik moest er maar aankomen en ik wist al dat hij koorts had, dus heb ik hem gezegd terug in bed te kruipen en nog wat te slapen nadat hij siroop had gekregen: hij mocht vandaag thuisblijven bij papa.

Twee zieken thuis vandaag. Gelukkig is Michel zijn been toch al (marginaal) beter en uiteindelijk zal Louis wel doen wat hij het liefst doet: TV kijken. Zoveel problemen zal Michel er dus niet mee hebben en anders ben ik maar een telefoontje (en een kleine 50 km) verwijderd.

Toch geen leuke manier om het nieuwe jaar in te luiden. Ik hoop dat het een resultaat is van oververmoeidheid na de drukke vakantie en het opnieuw aanpassen aan het vroege opstaan om naar school te gaan. We zien wel vanavond.