San’s Weblog

Wij zijn serieus aan het nadenken over de inrichting van ons huis. Misschien wist u het al, of misschien ook niet, maar binnen een maand of twee herbeginnen de verbouwingswerken hier weer. De derde keer en hopelijk is het deze keer de laatste keer maar dat is vooral hoop.

Wat er allemaal zal gebeuren? Nieuwe keuken, kasten boven en de benedenverdieping van het achterhuis. Wat er allemaal nog zou moeten gebeuren? Het inrichten van onze slaapkamer, het plaatsen van een nieuwe badkamer, de douche op de kinderverdieping en het (eindelijk volledig) afwerken van de kinderkamers. Afhankelijk van wat dat eerste deel allemaal gaat kosten, doen we misschien voort, terwijl we bezig zijn hé.

Maar één ding is dus zeker: in ons huis zelf worden twee kamers volledig afgewerkt, zijnde de keuken en de living, en in het achterhuis wordt de benedenverdieping volledig afgewerkt. Als we zover zijn zal het al een pak aangenamer leven worden.

Ondertussen doen we ideeën op van hoe alles er zou kunnen uitzien. We hebben afzonderlijk zeer lang zitten nadenken van hoe de keuken er zou kunnen/moeten uitzien, in de zin van kleurcombinaties en materiaal, en eens we er eindelijk over praatten bleek dat we krak hetzelfde in gedachten hadden. Wreed wijs want zo moet ge geen toegevingen doen.

Vandaag puur toevallig in de lederen-salon-winkel beland en een schoon salon gezien. Daarnaast aan het kijken voor (andere) interieurdecoratie. Ik ben nogal te vinden voor een fel papierken, iets speciaals, maar op een zeer beperkte oppervlakte. Een keuze hebben we nog niet gemaakt maar dat zal de komende maanden toch moeten gebeuren.

Keuzes maken, beslissingen nemen. Spannend.

‘In de boekskes’ staat dat je, als ouder, zo af en toe eens exclusieve aandacht moet besteden aan één kind. Allemaal makkelijker gezegd dan gedaan, want met vier kinderen, werken, sociaal leven (zowel van hen als van mij), is het niet altijd evident om zo’n momenten te vinden.

Gisteren was er evenwel een kans en ik heb ze gegrepen: Zelie en Louis waren naar de scouts, Anna sliep en aangezien het vrijdagavond laat was geworden zat het er dik in dat ze lang ging slapen en Jan was in een actieve bui. Toen ik dus voorstelde aan Jan om de namiddag gewoon met ons tweetjes door te brengen, was hij heel enthousiast.

De bedoeling was gewoon een beetje in ‘t stad rond te wandelen, handschoenen te kopen voor hem, misschien iets te eten en/of drinken en dan tegen 17u bij Zelie en Louis te zijn op de scouts. Het was mooi weer, dus ideaal om een beetje buiten rond te lopen.

Rond half drie vertrokken, richting Vrijdagsmarkt. Daar was de zaterdagsmarkt bezig en dus stopten we eerst bij het kraampje om koffie en een warme chocomelk te kopen en dat was al direct een hit … vooral toen Jan zijn chocomelk uit zijn handjes liet glippen en de hele beker over zijn jas en broek werd leegegoten. Er waren traantjes, maar al bij al viel dat nog mee, vooral toen de lieve mevrouw Jan zomaar een nieuwe chocomelk aanbood.

De start van onze uitstap was niet zo gelukkig: we zijn onmiddellijk opnieuw huiswaarts gekeerd om hem verse kleren aan te doen, maar eens Jan in een nieuwe broek en jas zat konden we er eindelijk nog eens aan beginnen.

De rest van de namiddag is vlot verlopen, zonder nog enig probleem: we zijn een paar winkels binnen gewandeld, hebben handschoenen gevonden voor Jan, zijn een milkshake gaan drinken in de Tasty World (toch één van mij en de kinderen’s favoriete stopjes voor een drankje) en zo belandden we tegen 17u waar we moesten zijn.

Het was een zeer leuke namiddag. Alleen het terugkeren naar huis, toch nog een wandeling die in de beste omstandigheden met de kinderen een goede 20 minuten duurt, was minder. Tegen dan was Jan wel relatief uitgeput maar hij heeft zich over het algemeen nog zeer goed gedragen en we zijn zonder kleerscheuren thuisgekomen.

Op naar het volgende moment.