San’s Weblog

Eigenlijk klopt de titel niet meer want toen ik in het humaniora zat heb ik eens alle foto’s die betrekking hadden op mij uit de oude doos gehaald (jaja, bij ons thuis werden foto’s bewaard in een aantal schoendozen) en in een paar albums geplakt.

Zo ook deze twee en heb ik ze eruit gehaald om eindelijk, eindelijk dit stokje op te nemen.

De eerste werd genomen toen mijn ouders voor het eerst op vakantie gingen nadat ik geboren werd. De bestemming was onze Vlaamse kust. Niet zo gruwelijk ver dus, maar blijkbaar geen succes: ik kon niet tegen de zeelucht en was elke ochtend om 4u wakker en daarnaast krijste ik blijkbaar het grootste deel van de dag.

Mijn vader stond blijkbaar elke ochtend op om mij te wiegen in de relax of om een wandeling te gaan maken zodat ik weer kalm zou worden. Mijn broer was immers ook mee en pas twee, dus wouden ze toch tenminste één kind slapend houden.

De tweede is ongeveer anderhalf jaar later genomen. Verbouwingen ten huize Pattyn en dus trok moeder met haar drie kinderen (ondertussen was mijn zusje dus ook geboren) samen met haar moeder naar zee om er tussenuit te zijn.

Tegen dan kon ik de zeelucht wel al verdragen dus geen vroege krijsochtenden voor mijn moeder en grootmoeder. Mijn zus was altijd al één van de braafste en kalmste babies die er bestonden dus daar was er ook uiteraard geen probleem: a nice holiday was had by all. Alleen het weer kon beter geweest zijn (of zo werd mij toch verteld).

Hmm. En plots herken ik daar toch wel iets van mijn kinderen in.

Jan daarnet: Boeven zijn verkleed als mensen!

Antwoord Louis: neen: omgekeerd. Mensen zijn verkleed als boeven!

Jan: omgekeerd kan ook hoor.

Ha! De facturen gaan nog nen keer opslaan blijkt, ook voor mensen die teruggekregen hebben. Dat was vorig jaar ook al zo: toen 20% erbij want de prijs van aardgas ging omhoog gaan (zeiden ze toen), dit jaar blijkbaar 15%: ge kunt maar anticiperen zekers?

Wij hadden twee jaar geleden een serieuse farce: om een of ander nog steeds onverklaarbare reden is onze factuur toen ongeveer verdubbeld wegens dat ons verbruik dus ongeveer verdubbeld was. Geen verklaring te vinden: alle cijfers dubbel en driedubbel gecontroleerd en het klopte als een bus. Een mooie opleg van bijna 2000 euro (slik, u leest het goed hoor) dat we gelukkig in een aantal maanden mochten afbetalen.

Vorig jaar kregen we dan 90 euro terug op onze totaalfactuur maar onze maandelijkse rekening ging met 50 euro naar omhoog. ‘Ah ja, mevrouw, dat is die geanticipeerde 20% hé die erbij zal komen volgend jaar’. Wegens onze farce het jaar ervoor niet verder geprotesteerd en zeer mooi onze maandelijkse rekening betaald, al deed dat serieus veel pijn in de portemonee.

Dit jaar opnieuw een farce met de afrekening, maar dit keer een zeer positieve: wij gaan ongeveer 3/4den van ons voorschot terugkrijgen. Jawel, u leest het goed. Het is geen typfout: 3/4den. Ik mag wel zeggen dat dat een serieuse som geld is en dat we daarmee nu mooi onze vakantie kunnen betalen (als we er uiteindelijk nog toe komen om te boeken. Note to self: naar reisbureau gaan. Dringend!).

Er is dus iets serieus verkeerd gegaan de vorige twee jaren want wij leven nog steeds op detzelfde manier als voordat onze factuur zo de lucht inging en nadat onze factuur gedaald is.

Ik hou mijn hart dus vast voor volgend jaar want hoe kan dat nu? Wat is er de laatste twee jaar gebeurd dat wij plots zoveel hebben verbruikt en nu opnieuw veel minder verbruiken?

Ik heb een vermoeden, maar dat is maar zeer vaag en absoluut niet te achterhalen of zelfs maar te bewijzen, dus zal het daarbij blijven. Het is dát of ze hebben daar een kemel van een fout gemaakt bij Electrabel en dat gaan we dan volgend jaar serieus weer mogen voelen … en bekopen. Maar ondertussen zullen we misschien wel onbezorgd en dubbel en dik van een gezinsvakantie hebben kunnen genieten, want zo onverwachte centjes, dat doet deugd.