San's Weblog

Een paar dagen geleden had ik zoiets gezegd van het kalm aan te doen omdat Zelie en Louis volgende week op kamp vertrekken en ik wil dat ze uitgerust vertrekken. Wel, ik ben niet goed bezig om dat te bekomen.

Sinds vrijdag is het alleen maar druk geweest met late bedtijden tot gevolg. Vrijdag zaten ze pas om half tien in bed, zaterdag opnieuw zo laat en vandaag zijn we nu pas thuis, wat wil zeggen dat ze niet voor half negen in bed zullen zitten (en zo te zien zal het nog later worden want ze zitten bij papa naar iets op de computer te kijken).

Langs de andere kant, ze moeten ook niet om half zeven uit hun bed, zoals tijdens de schoolweek het geval is, en dat doen ze ook niet. Met de grote vakantie die begonnen is hebben ze blijkbaar hun biologische klok ook kunnen afzetten en ze zijn nog niet voor 8u opgestaan. Zalig dus.

Een beetje later zal dus nog zo geen kwaad kunnen. Integendeel eigenlijk, want ik weet dat op die scoutskampen het minstens even laat wordt, als het niet later is. ‘t Zal dus wel loslopen *maakt ze zichzelf wijs*

Uiteraard krijgen de kinderen op het einde van het jaar ook een rapport mee en het was zowel voor Zelie als voor Louis weer zeer goed.

Eigenlijk een herhaling van het tussenrapport in december, relatief identiek hetzelfde. Allebei hadden ze weer meer dan 90%.

Louis zit blijkbaar in een zeer sterke klas. Op de laatste dag van het schooljaar nog eens gesproken met de juf en ze zei het zelf. Ze was er enigzins verbaasd van hoe goed de klas wel was. Acht kindjes zijn geëindigd in de 90%, de rest van de klas heeft in de 80%.

In Zelie haar klas zit er al meer variatie: van 60% (2) tot 90% (2) en Zelie is opnieuw tweede geworden met één tiende verschil van haar beste vriendin die opnieuw eerste was. Ze waren alletwee zeer content, ook voor elkaar en wij waren ook blij omdat zij blij waren.

Een mooi einde dus van het schooljaar. Hoogtijd voor ontspanning.

De toekomstmuziek voor Anna ziet er minder leuk uit. Enfin, dat klinkt natuurlijk zwaarder dan het is, zo dramatisch is het nu ook weer niet, maar ik hoop dat het ook effectief niet dramatisch wordt.

Sinds de stakingen wil Anna dus niet meer naar de peutertuin. En al bij al gezien, zal het niet alleen aan de stakingen liggen. Anna is ‘een felle’, zoals ze wel zeggen: ze praat relatief vlot, is zindelijk, weet zeer goed wat ze wil, kan het zeer goed uitleggen, … en met haar drie oudere broers en zus is dat niet verwonderlijk.

Vlak voor de vakantie vroegen de kinderverzorgsters tot wanneer Anna zou blijven, kwestie dat ze aan de ouders van de volgende lichting kunnen zeggen wanneer een plaatsje vrijkomt. Maar Anna is van maart, wat wil zeggen dat ze pas eind september 2,5 jaar wordt en dus pas na de herfstvakantie (volgende instapperiode) met school kan beginnen. Mag beginnen.

Ik zei dat dus, dat hoe graag ik ook wou dat het niet zo was, Anna dus tot na de herfstvakantie zou blijven en toen gaf één van de kinderverzorgsters de opmerking dat Anna NU al (aan 2j en 3m dus) schoolrijp was.

Twee maanden gaat ze nu thuis zijn en daarna dus nog twee maanden naar de peutertuin. Ik vrees dat het twee lange maanden gaan worden, die laatste peutertuin maanden met veel ochtendlijke dramas.