San’s Weblog

Vandaag nog de laatste dingen gaan halen die nog mankeerden in de koffer. Zo moest er een wit T-shirt mee met Louis, vermoedelijk om te beschilderen, want de instructies waren dat het T-shirt op maat mocht zijn maar ook één dat te groot was ‘om later te dragen’. Een T-shirt dat we dus niet standaard in huis hebben en dus moeten aankopen.

Deze voormiddag eerst naar AS Adventure want Louis moest ook nog een bestek meehebben en ook, nu haar broers en kleine zus Crocs hadden gekregen, kon Zelie niet achterblijven. Vooral omdat zij één specifiek model wou (Mary Janes) en ze die niet hadden waar we eerst gegaan zijn. Alles gevonden wat we moesten hebben en toen we aan de kassa kwamen stonden daar nog twee kleine koffers in aanbieding. Met het oog op onze vakantie heb ik die direct meegenomen: zo hebben de kinderen ook een valies(je).

In de namiddag zijn Zelie en ik dan nog eens gaan zoeken naar dat wit T-shirt: allemaal zo gemakkelijk niet als het lijkt. Veel T-shirts gezien (uiteraard) maar volledig witte, dat was andere koek. Maar uiteindelijk bij Zeeman gevonden wat we zochten en zo was alles in huis tegen 16u30.

Morgen om 14u in het lokaal zijn en dan zal ik ook weten of ik Zelie (en vriendjes) ga voeren of niet, en ook, wat belangrijker is, of ik haar volgende week moet gaan afhalen of dat ze kan terugkeren met andere ouders. Ik hoop van harte dat ik morgen rij en dat een andere ouder als wederdienst Zelie terugbrengt, want volgende zaterdag gaan we eten bij vrienden en dat kan wel eens uitlopen.

Met twee zeer goede vrienden van tijdens mijn univ tijd had ik alle contact verloren. De ene een vriendin, de ander een vriend. Ik denk dat het ondertussen respectievelijk acht en vijf jaar zijn dat we geen contact meer hebben.

Dit jaar heb ik ze allebei teruggevonden: de ene via haar zus, de ander via LinkedIn. Maar echt contact is er tot nu toe niet geweest, echt contact in de zin van persoonlijk elkaar te zien of te horen en eens goed bij te babbelen. Met de vriendin heb ik heel even aan de telefoon gehangen en ze had mij een mail gestuurd. De vriend heeft gewoon mijn uitnodiging tot connecteren geaccepteerd.

En nu hoor ik dat het met beiden niet zo positief verlopen is, de afgelopen jaren. En dat geeft mij toch een klop. Ik vervloek mijzelf dat ik geen betere vriendin geweest ben, dat ik niet meer moeite heb gedaan om dat contact vroeger te herstellen. Niet dat ik iets zou kunnen gedaan hebben, maar ik zou er toch geweest zijn en terugdenkend aan het overlijden van mijn moeder, weet ik hoe belangrijk het is dat er gewoon iemand IS.

Gedane zaken nemen geen keer en het komt er dus nu op aan om de koe bij de hoorns te vatten en dat contact weer zeer goed te maken, te herstellen.

Oh wijs: ze doen op Canvas van heruitzending van Twin Peaks.

Ik was 20 toen ze die serie uitzonden en ik heb sindsdien een zwak voor Kyle MacLachlan. Elke week zat ik gekluisterd aan het scherm, samen met mijn vader. Ik kan mij niet herinneren of mijn broer en zus meekeken, maar ik vermoed van wel, toch alleszins mijn broer. Mijn moeder niet: not her cup of tea.

En vanavond is het dus de Pilot en tot nu toe lijkt de serie absoluut niet geantidateerd. Waarschijnlijk omdat het toen niet opgenomen is geweest zoals anderen deden en het nu nog steeds ‘anders’ is en dus nog steeds up to date … behalve de kledij dan

Een geluk dat we nu digitaal kijken: als we een avond iets te doen hebben zullen we het nu niet (meer) moeten afzeggen, want toen deed ik dat immers wel, of afspraken verplaatsen tot na de aflevering.