San's Weblog

Het is voorbij voor dit jaar. De Gentse Feesten zijn nu officieel afgelopen voor mij en de kinderen.

Vandaag was zoals gedacht. Met dat het gisteren zo laat was hebben de kinderen zeer lang geslapen. De jongens tot bijna tien uur en de meisjes zelfs nog twee uur langer. Laat geontbeten dus en dan daar direct maar het middagmaal van gemaakt. Op het gemakje boodschappen gedaan voor deze avond en morgen en dan naar Bataclan II om daar te zitten in de zon en bekenden te zien toekomen en allemaal gezellig samen te zitten en te kletsen.

En zo waren we tegen half acht thuis vanavond, hebben we (zelfgemaakte) américain met frietjes, sla, tomaatjes en komkommers gegeten, heb ik de twee kleinsten tegen negen uur in bed gestoken terwijl Zelie en Louis nog een laatste toemaatje kregen doordat ze met papa nog even meemochten, terug naar Bataclan. Een uurtje later waren zij ook weer thuis en zijn ze rechtstreeks naar bed gegaan.

Vroeg naar bed vanavond, laat opstaan morgen en langzaam maar zeker opnieuw een normaal ritme invoeren in ons leven. ‘t Is hoognodig.

Komt dat tegen: iemand, en meer bepaald Ivan, vindt dat mij blog een prijs waard is. Een welgemeende dank u daarvoor, ik krijg er zowaar schaamrood van op de wangen.

Nu nog doorgeven. Aan zeven anderen dan nog. En mijn blogrol is niet zo uitgebreid zodat ik zeker mensen ga nomineren die al genomineerd zijn. Dedju toch. Langs de andere kant, het betekent dan ook dat ik vind dat ze dus nog eens genomineerd mogen worden.

De reglementen:
1. De winnaar mag het logo plaatsen (denk het er dus maar bij of klik hier om het te zien).
2. Plaats een link naar degene van wie je de Award hebt gekregen (done).
3. Stuur de Award naar tenminste 7 andere bloggers, die door hun actualiteit, thema’s en designs opvallen (zie verder dus).
4. Zet de links van deze sites op je blog (ook ‘done’).
5. Laat een berichtje achter op de betreffende site (will do).

Laten we dan maar beginnen:

1. mevrouw Polly: niet alleen omdat het zo’n wreed wijze madam is, maar ook omdat ze zo zalig schrijft, zelfs in ‘t Gents (ben ik toch stiekem jaloers op, op dat Gents, want als inwijkeling kan ik dat niet).

2. mevrouw Virginia: omdat ik haar al lang ken, een tijd uit het oog verloren was en dankzij haar blog weer een beetje kan volgen én omdat ze zo geëngageerd is en uitkomt voor haar ideeën.

3. mevrouw Lamazone: omdat ze zo’n groot hart heeft om verloren gelopen poesjes van straat op te pikken en dan een goed thuis voor hen te zoeken

4. mevrouw Witch: een straffe madam die het niet te min vind om eens goed de handen uit de mouwen te steken alhoewel ze haar handen al meer dan vol heeft met twee kleine kinderen

5. juffrouw Tiekenei: omdat ik haar graag lees en ze meer moet schrijven

6. mevrouw Butterfly: omdat zij doet wat ik wil doen: handwerken (meer bepaald breien) en erover bloggen ook. Bij mij blijft het nog altijd bij: ‘ik zou willen’ en ‘ik zou eens moeten’ (quilten/haken) maar de praktijk volgt niet

7. mevrouw Verbeelding: omdat ze heel leuk en herkenbaar schrijft (ook al zijn het bij mij situaties van jaren geleden) en omdat ze zo prachtig kan tekenen en dingen doen met haar handen.

Dat waren ze dus. Allemaal vrouwen, niet omdat ik iets tegen mannen heb maar gewoon omdat deze er voor mij uitspringen op dit moment. Vraag het mij binnen een paar maand nog eens en het zal wel veranderd zijn, maar eigenlijk toch niet: één award is voldoende.

Van de Gentse Feesten dus. Ge moet daar nu niet plots iets meer dramatisch achter zoeken.

Nu ja, eigenlijk hebben wij, zijnde de kinderen en ik, ze vanavond afgesloten. Op maandag is er toch niets meer te doen voor kinderen: circusfestival is afgelopen sinds vrijdag en Puppetbuskers en MiramirO hadden allebei hun laatste dag vandaag. Vorig jaar hebben we dan zo’n maandagnamiddag rondgelopen op de Feesten en het is toch maar triestig en de kinderen meenemen naar één of ander optreden, dat zie ik nog zo niet direct zitten.

Maar vanavond hebben we afgesloten in schoonheid … en laatheid: nog een laatste dag genieten van MiramirO. We hebben de namiddag doorgebracht op de Sint-Baafssite en het Spaanskasteelplein, zijn naar huis gekomen om iets te eten en dan zijn we met ons vijven terug gegaan om verder van de optredens te genieten. We hebben nog een paar pareltjes mee kunnen pikken: de fantastische sprongen in The Bounce, nog een stukje Living Room: een fantastisch stukje koorddansen, een ballet op koord en soms zelfs in spiegelbeeld en daarna de gekke paarden en ruiters van The Horsemen. Na het etenzeer mooie flamenco en zo veel meer in Un Poco Carmen om de avond af te sluiten met Menus Larcins en dus achter een reuzenhand aan te lopen om te zien waar het volgende stukje zou gespeeld worden.

Tegen 23u dus naar huis terug gekeerd met drie kinderen. Er waren vriendjes aanwezig van Zelie en Louis en Zelie mocht nog voor één voorstelling bij hen blijven. Achteraf zouden zij dan Zelie thuis afzetten. Cliffhanger vond ik namelijk ook een ideale voorstelling om met kinderen naar te gaan kijken en het was Zelie volledig gegund. Had ik een babysit gevonden voor vanavond, dan had ik ook nog eens gekeken samen met Zelie én Louis, maar Anna en Jan moesten dringend naar bed en zodus zijn wij naar huis gegaan.

Ondertussen is het laatste kuiken ook thuisgekomen. Op de valreep hebben ze nog een bui op hun hoofd gekregen, maar blijkbaar nét op het moment dat de voorstelling afgelopen was. Qua timing gesproken.

Morgen zal het dus kalm zijn en ik denk dat we niet verder gaan dan twee straten verder: Bataclan II heeft morgen zijn laatste dag en hoogstwaarschijnlijk sluiten wij de feesten daar af … als het niet regent natuurlijk.

Maar het werd tijd dat het gedaan is: Anna weet niet meer waar ze staat van vermoeidheid (één keer een middagdutje gedaan op tien dagen én veel late avonden), Jan volgt op een haar na en eigenlijk kunt ge mij ook ongeveer bijeenvegen. Vanaf overmorgen er opnieuw dus een beetje routine insteken en het eerste dat terugkomt is het middagdutje voor Anna … en ik denk dat ik er hier en daar ook wel eentje zal meepikken.