Onzen held

Iedereen die Jan tegenkomt en die Jan een beetje kent, weet dat het een kracht op zich is. Levendig, vol energie, a force to be reckoned with. Of toch, zo lijkt het aan de buitenkant.

Eigenlijk is het een lief ventje met een zeer klein hartje en dat hebben we gemerkt toen we naar Bellewaerde gegaan zijn. Praten over racewagens, vechten met zijn broer als ridders, lopen tot zijn beentejs er bijna afvallen, sporten, stoer doen, … al goed en wel, maar in het echt dingen doen blijkt een stuk minder aantrekkelijk.

De eerste attractie waarop Jan ging was de Splash: zo’n boomstam op een waterbaan en dan gaat dat zo plots naar beneden en wordt iedereen nat. Ik ging daar niet op mee want Anna mocht nog niet en zelf ben ik er niet voor te vinden. Jan wou niet echt, maar dan toch wel en ging uiteindelijk met papa mee en toen ze weer terugwaren was hij ongelooflijk aan het wenen. Vooral van te verschieten toen ze naar beneden schoten, maar eigenlijk had hij al schrik vanaf het begin.

Daarna zijn we met de hele troep nog op de keverbaan gegaan en toen zat hij naast mij. Ook hier wou hij eigenlijk niet op, maar we konden hem overhalen, vooral omdat hij naast mij kon zitten en ik beloofde hem heel goed vast te houden. Zelfde scenario eigenlijk als op de Splash: veel schrik bij de eerste (stijle) afdaling, maar eens daar voorbij vond hij het wel te doen. Jammer genoeg reden de kevertjes twee ronden. Maar uiteindelijk heeft hij niet geweend en kon hij toch lachen na de rit.

Daarna zijn we op de kindermolens geweest, wat hij al veel leuker vond, maar ook hier wou hij niet deze doen die hem te rap leken te gaan. Na de keverbaan hebben we hem niet meer overhaald om nog dingen te doen die hij echt niet wou. Het is nu ook niet de bedoeling om fobieën te kweken op zo’n dagje uit 🙂 Toen we een beetje later op de Bengal river gingen, is hij mooi met papa en Anna meegegaan om dingen te doen die hij wel leuk vond, zoals geshminkt worden.

Gezichtsverf

Onze Jan dus, een klein ventje met nen groten mond en een klein hartje. Een echte tijger.

One thought on “Onzen held”

Geef een reactie