Wauw

Terug van weggeweest en niet zomaar weggeweest: naar het langverwachte concert van Coldplay.

Wat kan ik zeggen? ’t Waren dure kaartjes, maar hun geld meer dan waard en alhoewel: wat is duur vandaag de dag als het op concerten aankomt. Ik heb daar absoluut geen ervaring meer mee dus voor mij lijkt het wel duur, maar misschien is het dat relatief gezien wel niet. Maar toch: elke cent waard. Ik heb genoten, gedanst, gesprongen, gezongen, geroepen en moest ik kunnen fluiten, ik had het ook gedaan.

Een mooie mix tussen nummers van de laatste plaat en oudere nummers, een zaal die enthousiast meezong en riep en klapte en sprong en danste en een band die er klaarblijkelijk ook van genoot.

Als één van de bisnummers kregen we blijkbaar een gloednieuwe song te horen, één die pas af is sinds vandaag of gisteren en die zal uitgebracht worden in november. Of het waar is van die primeur of niet, who cares, het was alleszins een dijk van een nummer.

Eén minpuntje: de organisatie. Neen, die was eigenlijk zeer goed en dat minpuntje is juist dat: eigenlijk té goed. Woensdag kreeg ik nl. een mail van Teleticket service: ‘zonder zorgen naar Coldplay in het Sportpaleis’. Heel wat tips over de mobiliteit, waar je eventueel nog iets kon gaan eten, carpooling, … en ook de timing van de avond:

18.30 uur : deuren open
20.30 uur : Albert Hammond Junior
21.10 uur : pauze
21.40 uur : Coldplay
23.10 uur : verwacht einduur

En dat einduur, dat zat er dus helemaal op. Het concert was mooi getimed zodat ze ‘stopten’ om een paar minuten voor 23u, de zaal de nodige tijd kreeg om hen terug te roepen, twee bisnummers te spelen en af te sluiten. Een tweede kans om ‘bis’ te roepen kregen we niet. Eens de band afging werd de muziek zo ontzettende luid gezet dat je jezelf zelfs niet meer hoorde denken. Het ‘verwacht einduur’ zat er uiteindelijk maar twee minuten naast: 23u12. Dat doet voor mij toch ongelooflijk veel af aan de spontaniteit van een concert. Langs de andere kant: hoe dat Chris Martin het hele concert als een gek over en weer liep en sprongen maakte, misschien kón hij ook gewoon niet meer 🙂

Een zeer klein minpuntje dus want ik ga nu toch goed in de gaten houden wanneer ze nog eens passeren.

2 gedachten over “Wauw”

  1. ‘k Heb ook eventjes kunnen meegenieten via een telefoontje van een vriendin, en als ik haar mag geloven was het inderdaad zo fantastisch als je zegt! Misschien moet ik ze ook maar eens gaan zien 🙂

Geef een reactie