San’s Weblog

Het is weer die tijd van het jaar: stemmen voor blogawards en hier ziet ge de genomineerden.

‘k Heb maar twee echte tips voor jullie: den anderen uiteraard (ook al beweert hijzelf het tegendeel - officieel heet het daar trouwens Tales of Drudgery and Boredom) en het Project.

Allez. Ge moest hier al weg zijn.

Als kind/jongere/altijd al ben ik allergisch geweest aan juwelen die niet van goud of zilver waren. Dure meid, jaja, maar als ik ‘valse’ juwelen droeg kreeg ik uitslag. Op mijn nek van ketting, op mijn armen bij een armband en dikke oorlellen als ik oorbellen droeg.

Nochtans deed ik dat veel, ‘valse’ oorbellen dragen. Zeker als tiener. Zo een plezant paar oorbellen in een rare vorm, lekker opvallend, liefst groot en iets anders. Dan droeg ik ze één avond en de volgende ochtend waren mijn oren wel lichtjes ontstoken maar tegen de volgende week was dat weer genezen en kon ik opnieuw een paar aandoen. Wie mooi wil zijn moet lijden en zo, weetwel.

Toen nikkel verboden werd in namaakjuwelen dacht ik dat het daaraan moest gelegen hebben. Want sindsdien draag ik regelmatig een namaakkettingetje of armband en had ik geen problemen meer.

Mijn schone oorbellen van gisteren spreken dat nu misschien tegen. Misschien, maar het is alleszins duidelijk dat ik een verkeerd ding/sluiting gekozen heb voor in mijn oor te steken. Gisterenavond aangedaan en vandaag de hele dag en mijn ene gaatje bloed gewoon. Vanavond mijn oor dan ontsmet en mijn zilveren ringetjes weer ingestoken en eens zien wat het morgen gaat geven. Want ofwel ben ik dus allergisch aan het materiaal, ofwel is de sluiting veel te fijn voor een te zware oorring en snijdt ze gewoon in mijn gaatje.

Hoedanook, er moet dus een nieuwe sluiting op. Blèh, want ik vond die die ik gekozen had net zo ideaal voor het model.