San's Weblog

Zondag is mijn uitslaapdag. Dan blijf ik dus al wat langer in bed liggen. Maar deze ochtend kon het niet. Behalve dat ik dat vergeten was.

Gisteren had ik het nochtans nog gezien in de agenda: deze voormiddag gingen we iets doen met de klas van Zelie. Afspraak in het Design museum om half elf. Maar toen ik deze ochtend om 10u wakker kwam wist ik dat totaal niet meer, en dus draaide ik mij nog even om om dan een half uur later mijzelf eindelijk uit bed te kunnen hijsen.

Toen ik nog 10min later op mijn gemak een koffie zat te drinken en een ontbijtkoek at, vroeg Zelie of het niet vandaag was dat we iets met haar klas gingen doen. Mijn ogen schoten verschrikt open en ik haastte mij recht om mij te gaan aankleden, onderwijl de kinderen aanmanend om zich ook rap aan te kleden.

40min later kwamen we aan in het museum, bijna een volledig uur te laat. Gelukkig was het niet zo erg en konden we nog een deel van de zoektocht meedoen en vooral, we waren nog op tijd om de afsluiting (een theelichtje in elkaar knutselen) mee te maken.

Een klein uur gemist, anderhalf uur nog deelgenomen. Toch geen echt goede beurt te noemen.

‘t Was gisteren Comedy Casino en met het humeur waar ik tegenwoordig in ben kon het me alleen maar deugd doen. Het was een excursie op mijn eentje, wegens rugklachten bij den anderen, maar gelukkig heb je niet echt gezelschap nodig op zo’n evenementen.

Niet dat ik echt alleen was. Vriendin M. en haar man waren er ook en we hebben elkaar gezien en (af)gesproken. We zijn begonnen bij dezelfde komiek en ook geëindigd bij de drie zelfde komieken, maar daartussen zijn we onze eigen weg gegaan.

Optredens van 20u tot 00u30 (‘t was dus een beetje uitgelopen) en voor het merendeel zitten/staan gieren van het lachen. ‘t Kan serieus deugd doen. Jammer dat het geen blijvend effect heeft.