Ziek
Gedurende het jaar kijk ik niet naar het nieuws. Ik lees ook niets van kranten. Dat weiger ik gewoon.
En dan komt het jaaroverzicht op het einde van het jaar en val ik van de ene verbazing in de andere, zo van ‘amai, is dit ook gebeurd?’ of krijg ik meer verklaring over dingen waar ik vaag wel iets van gehoord heb.
En dan weet ik ook direct weer waarom ik niet naar het nieuws kijk of waarom ik weiger kranten te lezen. Ziek ben ik op het einde van zo’n overzicht. Gewoon onpasselijk. Er is toch zo weinig positief nieuws in gans zo’n overzicht. Ellende en miserie troef.
Mijn kop in het zand steken is het niet echt. Het zijn dingen die ik wéét, maar waar ik liever niet dagelijks met mijn neus ingeduwd wordt.
Niet dat het een waterdichte tactiek is, maar het is de beste die ik voor mij kan bedenken.
