Over dik en dun

BBC toont van die experimenten en dat is altijd wijs om te zien en volgen. Zo hebben ze een reeks gemaakt over milleniumbabys en hoe die groeien en zo. Vandaag gaat het over gewicht.

Ze doen een experiment bij een groep van-nature-dunne personen. Ge weet wel, mensen die blijkbaar alles mogen eten en geen gram bijkomen. Die moeten gedurende vier weken het dubbele van hun ‘gewone’ aantal caloriën eten en ondertussen worden ze gevolgd en gemeten en gewogen om de evolutie te zien.

En zo komt ge vanalles te weten waarom mensen dik of dun zijn en of dat eigenlijk wel iemand zijn ‘fout’ is en blijkbaar is dat bij de overgrote meerderheid niemands ‘fout’. Het heeft niet te maken met wilskracht of dieet, wel met cellen en metabolisme. Mensen met een bepaald soort vetcellen (ja, er zijn verschillende soorten) geraken die nooit meer kwijt, hoe hard je ook probeert.

Het bizarre is dat er van die proefkonijnen één is die verzwaard is, maar niet in vet, wel in spieren terwijl hij niet meer gesport had (integendeel).

Gewicht. Het is me wat.

4 gedachten over “Over dik en dun”

  1. Tja, daar geloof ik wel in hoor. Ik ben zo één van die mensen die niet verdikt en ik let echt niet meer (zelf veel minder) op dan een vriendin van me die wel verdikt bij elk frietje wat ze eet.

  2. Als dikke mens spreek ik uit ervaring: het ligt voor een groot deel aan je lichaam, wat dunne mensen ook mogen zeggen. Maar als er af en toe zo een onderzoek gebeurt en dat bewijst dat, dan is dat toch wel fijn!

Geef een reactie