Min één, plus één

Toen we gisteren Louis van de scouts gingen afhalen, mochten de twee dochters van een vriendin ook meekomen: de ouders moesten naar Antwerpen en ze had gevraagd dat, als ze niet op tijd terug waren, wij ons over de kinderen konden ontfermen. Uiteraard.

Dus waren hier gisteren in de vroege vooravond vijf kinderen in plaats van de voorziene drie. Een klein uur nadat we thuis waren kwam hun papa dan zijn dochters halen en Louis vond er niet beter op dan te vragen of de oudste, die bij hem in de klas zit, mocht blijven slapen.

Van ons mocht het en van papa ook en zo hadden we ’s avonds weer vier kinderen in huis en leek alles een beetje ‘normaal’. Het vriendinnetje sliep in Zelie haar bed en ’s morgens is ze samen met Louis koeken gaan halen en zat ik samen met de kinderen aan tafel voor het ontbijt.

’t Was leuk en niet alleen voor Louis.

Geef een reactie