(On)Gerust

Deze voormiddag in het ziekenhuis doorgebracht en alhoewel ik daar niet echt iets kan doen, ik voel me ongelooflijk op mijn gemak daar.

Want dan zie je haar en zie je de verplegers en dokters bezig, je krijgt uitleg en kan haar vasthouden, al is het maar aan de toppen van haar vingers of over haar voetje wrijven.

Deze namiddag zal Michel daar zijn en is het aan mij om mij constant af te vragen hoe het gaat, of ze goed/slecht/niet reageert op medicijnenwissel of -afbouw, of ze stabiel blijft of vooruit of achteruit gaat.

Want deze namiddag ga ik mij met de andere kinderen bezig houden, daar hebben zij ook recht op. Ze worden nu fantastisch opgevangen door mijn schoonmoeder en vanavond gaan ze op logement bij mijn zus. Vanavond mag ik dus alleen aan Anna denken.

Nog eventjes nu aan Zelie, Louis en Jan denken.

22 gedachten over “(On)Gerust”

  1. San, ge doet dat super ! Dat is wat uw hartediefke nu nodig heeft : handjes aaien, voetjes strelen, zoete woordjes … Veel moed en sterkte !

  2. Ik zit al de hele dag aan jullie te denken, ik krijg het echt niet uit mijn hoofd. Heel veel sterkte en heel veel beterschap gewenst!

  3. Sterkte… Ik bewonder hoe knap je hiermee om kan gaan, en hopelijk is er héél snel goed nieuws en kan het leven weer terug naar de troubles van alledag, zonder ziekenhuizen…

  4. Als wij ons al machteloos voelen, wat moet dat voor jullie dan niet zijn. En ja, zoals de meeste moeders wellicht, ik zou mij ook veel meer op mijn gemak voelen in het ziekenhuis, vlak bij haar, zodat je weet hebt van elk zuchtje, elk piepje, elk …
    Je moet er nu op vertrouwen dat jullie Anna een vechtertje is, iemand die er alles zal voor doen om te krijgen wat ze wil bekomen. Nog een hele dikke knuffel voor jullie allemaal.

  5. Heb jullie nog nooit gezien of ontmoet, ik lees hier heel af en toe maar eens iets als ik er toevallig op terecht kom, en zit hier en bij je man nu toch met tranen in mijn ogen te lezen. Wat een nachtmerrie. Zelfs ik wou dat ik iets kon doen en voel me machteloos. Ik hoop en ik duim, ik wens jullie en vooral jullie Anna zo-veel sterkte en kracht. Hang in there, vechten! Vechten!

  6. San, Michel, ik ben in gedachten bij jullie en wens jullie heel veel sterkte. Ik hoop dat die lieve Anna er snel bovenop komt.
    sterkte aan jullie en ook aan de kinderen.

  7. Ik ben ook maar “een passant” op jullie blogs maar ik leef met jullie mee. De tranen stonden in m’n ogen. Ik wens met heel m’n hart dat alles goed komt met jullie lieve Anna! Sterkte.

  8. Hallo,
    ik ken jullie niet, maar ben van blog naar blog hier terecht gekomen.
    Ik vind het vreselijk wat jullie op dit moment moeten meemaken, ik wens jullie heel veel sterkte en dat alles heel vlug terug in orde komt met kleine Anna.
    Liefs,
    Anja

  9. ik kan me goed voorstellen dat je nu dicht bij haar wil zijn maar ook de andere kinderen de nodige aandacht wil geven, zij stellen zich waarschijnlijk ook vragen.
    Veel sterkte in deze hartverscheurende situatie.

  10. We kennen elkaar niet persoonlijk, ik ken michel van vroeger als we jong waren. Jullie verhaal heeft me heel erg aangegrepen, ik heb een zoontje van dezelfde leeftijd als Anna. Ik wens jullie heel veel sterkte en ik hoop dat alles goed komt met de kleine Anna.

Geef een reactie