Lichtjes in het duisternis
Het zijn er kleine, maar het zijn er toch. Anna is nog steeds in kritieke toestand, maar sinds vorige nacht stabiel en dat is al langer dan sinds het begon en dus een goed teken.
En daarom kunnen ze kleine dingen doen: haar bloeddruk is gestabiliseerd zodat ze de adrenaline kunnen verminderen zodat ze nu toch weer over haar hele lichaam mooi doorbloed is (tot gisteren ijskoude handen en voeten en dus kans voor afsterven en zo), haar ademhaling is beter, of beter: haar beademing gaat beter, haar lever was gisteren ook al terug naar normale grootte gegaan. Vandaag letten ze extra op haar urineproductie omdat haar nieren nu blijkbaar aan de beurt zijn om ‘hun’ crisis te maken, maar voorlopig valt alles nog binnen de perken.
Het kan nog altijd alle kanten uit, maar met die verbeteringen zien we het toch allemaal al een beetje positiever. Gerustgesteld zijn we nog niet, dat zal pas komen als ze niet meer kritiek is. Hopen dat dat rap gebeurd.
En ondertussen klampen we ons vast aan strohalmen. Hopelijk zijn ze goed verankerd.
