Dank

Een kort woordje van dank.

Aan iedereen die een sms-ke stuurde, of een commentaar achterliet hier of bij Michel, of een bericht prikte bij Facebook, of een telefoontje deed, of een mailke stuurde, of … of…

Bedankt.

En ik weet dat er nog mensen niet gewaarschuwd zijn, maar bellen, dat kan ik echt niet opbrengen, dus sorry als jullie het via via (maar) te weten komen.

14 gedachten over “Dank”

  1. ik denk dat dat het minste is wat we kunnen doen. iedereen leeft mee hé, en duimt zich te pletter dat het snel allemaal goed komt. al had ik graag een magic fast forward button of zo ergens gehad (’t moet ongelooflijk zijn voor jullie, die onmacht). dit allemaal gezegd zijnde: hou moed!!

  2. Hou jullie goed, veel beterschap aan Anna!
    Ik driedubbelcheck elke dag jullie blogs in de hoop positieve(re) berichtjes te horen over Anna… het gaat de goede kant op.. en ik weet zeker dat het allemaal wel goed komt!

    Ook veel sterkte aan de andere kinderen, ook voor hen is zoiets niet gemakkelijk…

  3. Ook al laten we niet veel van ons horen, toch leven Joke en ik enorm mee met Jullie. Wij volgen met spanning de evolutie van Anna en hopen het beste! Veel moed!

  4. Ik hoop dat jullie voelen dat er héél veel mensen aan jullie denken, en dat jullie die steun jullie soms wat kan dragen. Veel courage gewenst. Hopelijk snel écht goed nieuws van jullie kleine meid.

  5. Sandra

    Ik zie nog altijd de beelden van jullie, gebrand op mijn netvlies, een vrolijke superbende, zo van een soort die je te weinig tegenkomt, het drukke getetter, de kunstjes, en dan het lieve gezichtje van Anna…

    het moet goedkomen, het mag/kan gewoon niet anders…

    Veel sterkte!!!!!!! en knuffels

  6. Hopelijk hebben jullie iets aan de vele berichtjes. Veel is het niet, maar het is het minste dat we kunnen doen. Ik leef echt met jullie mee. Bibberend en maar hoopvol.

Geef een reactie