Voorzichtig positief
Eergisterenavond zat ik er volledig door. Want elke dag ben je in dat ziekenhuis en elke dag hoop je op positief nieuws, maar vooral op het verlossende: ze is er definitief door, er is geen kans meer dat het omslaat. En elke dag dat ‘ze’ dan zeggen, het gaat goed maar … is een dag dat je hoop weer de grond wordt ingeboord. En eergisteren was dat een ‘maar’ teveel. Bleiten, paniek, ongerustheid. Het feit dat ik de laatste dagen wel genoeg geslapen heb, maar dat u zorgen maken energie zuipt en ik dus doodmoe ben, zal er ook niet goed aan gedaan hebben. Of het feit dat ik het amper kon opbrengen om lief te zijn tegen de andere kinderen en ik mij dus een rotslechte moeder voelde, dat kan ook tellen.
Gisteren zijn de drie andere kinderen mogen gaan spelen bij mijn nicht en ’s avonds zijn ze dan meegegaan met vrienden. Ze zijn waar ik weet dat ze zich rot amuseren en zo voel ik mij dus een heel pak opgeluchter omdat ik tenminste nu geen slechte moeder ben voor hen en mij zonder schuldgevoel bij Anna kan zetten (en ja, ik weet dat wat ik voel allemaal normaal is en zo en dat ik er nu moet zijn voor Anna en alles, maar feit blijft dat er tussen ‘weten’ en ‘voelen’ niet altijd eensgezindheid is en dat ik mij dus schuldig voel tegenover Zelie, Louis en Jan).
Gisteren een rustige dag met maar één kind in focus en vandaag ook en ik voel mij alweer een stuk positiever. Gisteren werd dan de beademingsmachine afgezet bij Anna en ademde ze voor het eerst sinds 6 dagen weer alleen en werd de bloeddrukondersteunende medicijnen volledig afgezet. Vanmiddag werd Anna geëxtubeerd en vanavond werden de medicijnen terug geschroefd tot een luttele 3, zie ik ons meisje nog ziek en zwak, maar reagerend op vragen en bewust zijn van ons en haar omgeving, en ik wordt er bijna hysterisch van geluk van.
Vandaag was ook de eerste dag dat er vier dokters aan Anna’s bed stonden die allemaal voorzichtig positief waren en enkel spraken over een herstel, en niet meer over een terugval. Niet dat ze daarmee de terugval uitsloten, gewoon dat een genezing waarschijnlijker is geworden dan een terugval.
*slaakt voorzichtige zucht van opluchting*
