Lunch
Vanmiddag lunch met een mama wiens kinderen ook bij de onze op school zitten. Zij vier kinderen en wij ook en behalve ons beider jongsten, hebben ze een andere leeftijd.
Drie van haar vier kinderen zijn al getest als hoogbegaafd. Twee van de onze ook. Zij vermoed dat haar vierde ‘het ook wel zitten heeft’ en wij vermoeden dat van ons twee jongste ook. De tijd zal het uitwijzen, maar verbaasd zullen we dus niet zijn als het zo blijkt.
Een luxeprobleem voor velen, want ze zijn toch slim. Hoe kunnen wij nu te klagen hebben? Want al die kinderen met leerproblemen, dat is toch veel erger? Misschien wel, misschien niet. Ik kan er mij niet over uitspreken want de onze hebben dus geen leerproblemen. Alhoewel: Louis zijn tafels geleerd krijgen vorig jaar was een serieus probleem, dat gelukkig tijdig is opgelost geraakt, maar ook met zorg, op zijn maat.
Al deze inleiding om te zeggen dat na zo’n gesprekje met een andere mama, ik er eigenlijk nog bitter weinig van afweet, van dat hoogbegaafd zijn. Dat het misschien tijd wordt dat ik er eens grondig naar ga kijken, wat dat allemaal inhoudt en hoe er het best op te reageren.
Ik heb nu een beetje tijd, dus ik kan ze maar beter nuttig besteden.
