San's Weblog

De Sint komt uiteraard hier aan huis, maar ook bij mijn vader. Maar het lukt niet altijd om er direct naartoe te gaan. Dit jaar dus ook niet. De Kerstvakantie viel vroeg dit jaar en het was zeer druk en we geraakten dus niet in Oudenaarde.

Tot vandaag dan. Er was deze namiddag nog geen scouts voor Zelie en Louis en dus hadden we de namiddag vrij. Eventjes gebeld naar papa en zus en ze waren allebei thuis vandaag.

Het is soms erg om zien hoe grof kinderen kunnen zijn. Uiteraard wisten ze dat Sinterklaas was gepasseerd, maar dat ze amper de tijd namen om goededag te zeggen

Enfin. Ze waren blij met de kadootjes. Wreed blij. Direct open gedaan en gespeeld en papa en ik hebben ze nog amper gehoord. Toch weinig genoeg om een beetje te kunnen babbelen.

Daarna gepasseerd bij mijn zus. Eindelijk gelukkig nieuwjaar kunnen wensen en blij om haar nog eens te zien (het was van Kerst geleden). Ook de kinderen waren blij om elkaar terug te zien. Ze hebben weer veel gespeeld en zo had ik (opnieuw) de vrijheid om met mijn zus en schoonbroer te babbelen.

Ongelooflijk leuke namiddag gehad.

Vandaag nog eens naar de kapper geweest. Alleen. Op het gemak.

Want als je werkt, dan lukt dat niet altijd om je niet te moeten opjagen om eens een kappersafspraak te doen. Meestal plande ik die tussen twee kinderactiviteiten door of na school, dus ofwel was het mij opjagen om op tijd buiten te zijn, ofwel was er meestal wel één of meerdere kinderen bij.

Deze middag dus niet. Op het gemak klaargemaakt, boekske mee, op tijd toegekomen, volkomen ontspannen. De kapper was laat, maar who cares, alle tijd van de wereld, niets om mij voor op te jagen. Als ge het nog niet doorhad, ik hou erg veel van kappersbezoeken, zo laten prutsen aan mij, op voorwaarde dat ik er dus ontspannen kan zitten.

Zalig gewoon.

Na schooltijd ben ik dan gepasseerd met de kinderen. Jan en Anna hadden dringend een knipbeurt nodig. Louis moest ook bijgetrimd worden.

Binnenkort eens foto’s, tenminste toch van de kinderen. Hoe ‘binnenkort’, dat zal van den anderen afhangen

Ik kom iets voor 21u thuis van de zumbales (jaja, ik doe dat nog altijd en nog altijd met evenveel plezier) en normaal gezien zit Louis dan toch al een half uur in bed. Maar ik hoor gestommel boven.

Hij heeft mij horen toekomen en vraagt dus of ik nog eens slaapwel kom zeggen.

Als ik boven kom, zegt hij dan:

‘Mama, weet je waarom ik wakker ben?’

‘Euh, neen’

‘Omdat ik wakker geworden ben’

… Tja, wat kan je daarop zeggen

Zelie, Louis en ik zaten gezellig in de living dingen te doen en te babbelen en zo. Michel zat in de slaapkamer of de badkamer, enfin, ook ergens boven dus.

Toen was er stank. En rook. En meer stank en meer rook.

Wij schroefden onze neus op en de dekentjes werden afgegooid. Michel kwam op hetzelfde moment de living in en we besloten eensgezind: er brand ergens iets (aan?).

Dus keken we rond en plots viel Zelie haar frank: ‘t Is dat dingske, allez, ge weet wel, dat dingske’ tegelijkertijd nogal wild springend om haar argument bij te zetten.

‘Dat dingske’, dat begrepen we niet goed, maar Michel en ik liepen ondertussen al naar beneden om de bron van de stank en de rook op te sporen (we hadden al vastgesteld dat de bron niet boven lag). Mijn hart bonsde inmiddels nogal van anticipatie en ik had al scenarios in mijn hoofd van uitslaand vuur en emmers water die zouden leeggegoten moeten worden.

Al bij al viel het nog mee. Het bleek effectief ‘dat dingske’ te zijn: een mini warmwaterflesje om in de handschoenen te steken, dat, om hergebruikt te kunnen worden, in kokend water moet gelegd worden. Mijn fout dus, want ik had het in het water gelegd én de pot op het vuur gezet om te laten koken, maar was die dan volledig uit het oog verloren.

Resultaat: de deur in de keuken wagenwijd open, alle ramen in de living wagenwijd open en een pan om op het stort te smijten.

Het kon (veel) erger.

14 dagen. Voorbij gevlogen. Eigenlijk 15 dagen. De eerste zaterdag wordt niet meegerekend wegens nog kinderactiviteiten die liepen.

De eerste dagen waren relatief kalm, maar vanaf de eerste woensdag is dat serieus veranderd. Kort: ik heb sinds Kerstavond zo’n 1000km gereden, dus dat zegt al wat.

Morgen gaan de kinderen terug naar school. Het zal raar doen, zo zelf niets moeten doen.

De eerste dag solden en ik heb mij gesmeten. Beide dochters zijn voorzien van volledig nieuwe outfits. Ze hadden het alletwee nodig.

Anna, omdat zij veel afdragertjes heeft van Jan en dus veel jongenskleren heeft. Ik combineer dat wel redelijk goed zodat het niet al te veel opvalt, maar toch. Anna is zo’n echt meisje die houdt van rokjes en frullekes, dat het ongelooflijk plezant is voor haar te gaan shoppen. Heel veel dingen gevonden, het ene al meisjesactiger dan het andere én een mooi paar botjes. Ze was erbij en glunderde bij elk kledingstuk dat ik haar toonde.

Grote zus heeft gewoon nieuwe kleren nodig omdat ze veel te rap groeit. Nu ja, niet te rap, wel gewoon groeit. Deze voormiddag een pak broeken gekocht zonder dat ze erbij was en mijn aankopen werden (gelukkig) goedgekeurd, toch op één broek na (die die ik de mooiste vind natuurlijk). Deze namiddag zijn we er dan samen opuit getrokken met als buit een fantastisch leuk truitje, een gestreepte gilet, een jeansbroek, een wit coltruitje voor onder een wreed wijs kleedje en een mini rok, haar eerste. Ook een mooi paar botten gevonden zodat we nu alleen nog een paar ‘platte’ schoenen moeten vinden.

Morgen ga ik eens de stad in om te kijken voor mijzelf, tenminste als we hier niet vertrekken om nog een ongelooflijke late Sinterklaas te halen bij mijn vader. Maar niet getreurd, want nu ik toch niet werk heb ik alle tijd van de wereld om tijdens de schooluren te gaan snuisteren in de solden

Even zonder internet en gewoon onder familie. Rustig genoten, zeer goed gegeten, lekker uitgeslapen. Het nieuwe jaar zeer goed begonnen dus.

Iedereen een gelukkig nieuwjaar gewenst. Vele mooie dagen met uw geliefden, succes in uw ondernemingen en een fantastische gezondheid. Geniet van elke dag en maak er het beste van. Doe (zoveel mogelijk) waar je je goed bij voelt en doe dingen die jezelf en je omgeving gelukkig maken.